Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

ΟΙ ΜΑΓΙΑ ΕΚΑΝΑΝ ΣΧΕΔΙΑ... ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΩΣ ΤΟ 7.500 Μ.Χ.

Εντυπωσιακά ευρήματα στις ζούγκλες της Κεντρικής Αμερικής ολοκληρώνουν την κατάρριψη του μύθου περί «τέλους του κόσμου» το 2012. Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε πρωτοφανή ευρήματα στο φως στη Γουατεμάλα, σύμφωνα με όσα γράφει το Nasional Geographic σε σχετικό άρθρο του. Ένα από τα εντυπωσιακότερα, είναι μία κατοικία και χώρος εργασίας ο οποίος είχε καλυφθεί από το έδαφος. Μεταξύ όσων αποκάλυψαν οι έρευνες εκεί, ξεχωρίζει μία τοιχογραφία όπου υπάρχουν διάφορες φιγούρες με χαρακτηριστικά που προσφέρουν πλούσια νέα στοιχεία για την ζωή και την κοινωνία των Μάγια, στα τέλη της πρώτης χιλιετίας. Στην ίδια τοιχογραφία υπάρχει και μία αριθμητική και ημερολογιακή καταγραφή, χαρακτηριστική των Μάγια, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν ημερολογιακές και αστρονομικές μονάδες για να υπολογίζουν τον χρόνο. Σε αυτήν, η μία από τις τέσσερις στήλες εμφανίζεται να περιέχει μελλοντικούς υπολογισμούς για 2.448.420 ημέρες ή πιο απλά για 6.708 χρόνια μετά! Δεδομένου ότι τα ευρήματα χρονολογούνται περίπου στον 9ο αιώνα μ.Χ., ο άνθρωπος που έγραψε αυτά τα στοιχεία σκεφτόταν ή υπολόγιζε κάτι μέχρι και για το 7.500 μ.Χ. περίπου. Οπότε, είναι δεδομένο ότι δεν περίμενε να καταστραφεί ο κόσμος το 2012... http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63655738

ΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΑΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΟΝΕΙΡΑ… ΓΛΥΚΑ

Υπάρχουν αρκετές τροφές που αν τις καταναλώσετε πριν πέσετε για ύπνο, θα πρέπει να μετρήσετε μερικά… εκατομμύρια προβατάκια για να κοιμηθείτε. Απλήρωτοι λογαριασμοί, επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις, πρότζεκτ και συναντήσεις στη δουλειά που προκαλούν άγχος… Υπάρχουν αρκετοί λόγοι που μπορούν να κάνουν το σύγχρονο άνθρωπο να χάσει τον ύπνο του και το φαγητό δεν χρειάζεται να είναι ένας από αυτούς. Όλοι θέλουμε να «τσιμπήσουμε» κάτι για βραδινό, αλλά αυτό που θα επιλέξουμε να φάμε μπορεί να κάνει τη διαφορά στο πόσο, πώς και πότε θα κοιμηθούμε. Κι εκεί που υπάρχουν κάποιες τροφές που μας κάνουν να κοιμηθούμε πιο εύκολα, την ίδια στιγμή κάποιες άλλες -τις οποίες πολλές φορές προτιμάμε- μετατρέπουν σε τιτάνια την προσπάθειά μας να μας πάρει ο ύπνος. Αντί, λοιπόν, να «παλεύετε» με τα σεντόνια, η ώρα να περνάει κι εσείς να αγχώνεστε για το πότε θα κοιμηθείτε, προτιμήστε να αποφύγετε την κατανάλωση κάποιων τροφών πριν πέσετε για ύπνο, με τις παρακάτω να είναι πρώτες μέσα στη λίστα των απαγορευμένων. 1.Παγωτό: ακατάλληλο για τις βραδινές ώρες Μπορεί δυο μπάλες παγωτού να μας παρέχουν ανακούφιση και παρηγοριά σε περιόδους που η διάθεσή μας είναι πεσμένη, οι καταπραϋντικές τους ιδιότητες, όμως, δεν είναι απεριόριστες, ούτε για όλες τις ώρες. Καταρχάς, λόγω του ότι το παγωτό περιέχει αρκετό λίπος, αν το καταναλώσουμε βραδινή ώρα δεν δίνουμε στο σώμα μας την ευκαιρία να το «κάψει», αφού θα πέσουμε σε λίγο για ύπνο, σταματώντας κάθε δραστηριότητα. Η ζάχαρη που περιέχει θα μας γεμίσει με ενέργεια, την ώρα που πρέπει να χαλαρώσουμε, μπερδεύοντας τον οργανισμό και προκαλώντας μια σύγχυση. Ακόμη, έρευνες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση τροφών με πολλή ζάχαρη πριν τον ύπνο μπορούν να προκαλέσουν… εφιάλτες . 2.Σέλινο: θα κάνει τη… μητέρα φύση να μας ξυπνάει συνεχώς Ίσως μοιάζει παράξενο το να βλέπει κανείς το σέλινο σε αυτή τη λίστα, υπάρχει, όμως, ένας πολύ απλός λόγος που πρέπει να φροντίζετε να μην το καταναλώνετε βραδινές ώρες: είναι διουρητικό και ενδεχομένως να σας στείλει στην… τουαλέτα «κόβοντάς» σας τον ύπνο. Αν, λοιπόν, δεν θέλετε να ξυπνάτε μέσα στη νύχτα, αντιμετωπίζοντας μετά δυσκολίες στο να αποκοιμηθείτε ξανά, αποφύγετέ το πριν πέσετε για ύπνο. 3.Μακαρόνια: καθυστερούν τον ύπνο Ένα από τα αγαπημένα φαγητά των περισσοτέρων, τα μακαρόνια, δυστυχώς δεν αποτελούν ένα ιδανικό βραδινό γεύμα, καθώς είναι υδατάνθρακες που απλώς θα μετατραπούν σε λίπος, αν καταναλωθούν προτού κοιμηθούμε. Εκτός αυτού, δεν τα τρώμε ποτέ σκέτα, που σημαίνει ότι ένα πιάτο μακαρόνια σημαίνει επίσης λάδι, τυρί, σάλτσες κ.λπ., τα οποία θα οδηγήσουν στη δημιουργία ακόμη περισσότερου λίπους. Πέραν των παραπάνω, τα μακαρόνια που έχουν μαγειρευτεί για πολλή ώρα έχουν μεγαλύτερο γλυκαιμικό δείκτη από τα al dente, που σημαίνει ότι διαταράσσουν το σάκχαρο του αίματος, καθυστερούν τον ύπνο ή δεν μας αφήνουν να κοιμηθούμε βαθιά. Όπως καταλαβαίνετε, η μακαρονάδα που περίσσεψε από το μεσημέρι, μάλλον θα πρέπει να μπει στο ψυγείο κι όχι στο πιάτο σας. 4.Πίτσα: για να σας πάρει ο ύπνος, επιλέξτε τη χωρίς πολλά λιπαρά Λίγη πίτσα είναι πάντα ευπρόσδεκτη από τους περισσότερους όλες τις ώρες, η περιεκτικότητά της, όμως, σε λιπαρά και αλάτι δεν την καθιστούν ένα ακριβώς ελαφρύ γεύμα που θα μας βοηθήσει να χαλαρώσουμε πριν κοιμηθούμε. Απεναντίας, μπορεί να μας προκαλέσει καούρες και δυσπεψία λόγω των λιπαρών και παχυντικών συστατικών της -ειδικά των τυριών και των αλλαντικών. Γι’ αυτό, αν θέλετε οπωσδήποτε να φάτε πίτσα, προτιμήστε κάποια που δεν είναι πολύ επιβαρυμένη με λιπαρά και προσπαθήστε να μην ξεπεράσετε το ένα κομμάτι. 5.Γλυκά: φέρνουν… εφιάλτες Σας έχουμε νέα: το όνειρο με το τέρας στη ντουλάπα ή τις κατσαρίδες κάτω από το κρεβάτι σας, δεν οφείλεται σε άγχος, αλλά σε αυτό που φάγατε πριν κοιμηθείτε, το οποίο κατά πάσα πιθανότητα ήταν γλυκό. Μελέτες έχουν δείξει ότι 7 στους 10 ανθρώπους που καταναλώνουν γλυκά πριν τον ύπνο παρουσιάζουν μεγαλύτερη πιθανότητα να δουν εφιάλτες σε σχέση με τους υπόλοιπους -και όλοι ξέρουμε ότι οι εφιάλτες δεν είναι ό,τι καλύτερο για τον ύπνο μας. Ο λόγος αυτής της διασύνδεσης είναι ότι τα υψηλά επίπεδα ζάχαρης δημιουργούν περισσότερα κύματα στον εγκέφαλο, τα οποία σχετίζονται με εφιάλτες, γι’ αυτό αν δεν θέλετε τα… ζόμπι να εισβάλλουν απρόσκλητα στο δωμάτιό σας, αφήστε τη σοκολάτα που έχετε στο ντουλάπι για μια άλλη ώρα. 6.Δημητριακά: προτιμήστε τα το πρωί Η υψηλή περιεκτικότητα των δημητριακών σε επεξεργασμένα σάκχαρα, άρα και σε υδατάνθρακες, τα καθιστούν καλά για πρωινό, καθώς τότε μας χαρίζουν ενέργεια για να ξεκινήσουμε τη μέρα μας. Όταν, όμως, τα καταναλώνουμε το βράδυ, μας γεμίζουν με ενέργεια που δεν μπορούμε να εκμεταλλευτούμε, καθώς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να πέσουμε για ύπνο. Αποτέλεσμα; Για άλλη μια φορά τα σεντόνια μας φαίνονται βαριά, το φως του ρολογιού προβολέας και το ροχαλητό του γείτονα μας ακούγεται σαν τρακτέρ, με αποτέλεσμα ο ύπνος μας να πηγαίνει… περίπατο. Αν θέλετε οπωσδήποτε να φάτε δημητριακά, προτιμήστε τα ολικής άλεσης με λίγη ζάχαρη. 7.Σκόρδο: προκαλεί καούρες Αν κοιμάστε με το ή τη σύντροφο, τότε το σκόρδο θα προκαλέσει πρόβλημα στο ταίρι σας λόγω της… πολύ κακής αναπνοής που θα σας «χαρίσει». Εκτός αυτού, όμως, το σκόρδο είναι επίσης γνωστό ως «καυτό βότανο» και πέραν του ότι δίνει καυτερή γεύση στα φαγητά, δίνει καυτερή αίσθηση και στο στομάχι, με αποτέλεσμα να προκαλεί σε πολλούς καούρες -ειδικά σε όσους έχουν ευαίσθητο στομάχι. Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα θα ‘ναι να μείνετε και οι δύο ξύπνιοι, καθώς το σκόρδο έχει κάνει τη… βρωμοδουλειά του. 8.Μαύρη σοκολάτα: και το μάτι… γαρίδα Κάτι γλυκό μετά το βραδινό γεύμα είναι κάτι που πολλοί επιθυμούν και εύλογα μπορεί να πιστεύουμε ότι η μαύρη σοκολάτα αποτελεί ίσως την καλύτερη επιλογή γλυκού. Στην πραγματικότητα, όμως, όταν πρόκειται για την ώρα που θέλουμε να χαλαρώσουμε, η μαύρη σοκολάτα δεν είναι ό,τι καλύτερο λόγω της καφεΐνης της, η οποία πρόκειται να δράσει διεγερτικά και να μας επηρεάσει στον ύπνο. Εκτός της καφεΐνης, η μαύρη σοκολάτα περιέχει επίσης και ζάχαρη, που χαρίζει ενέργεια, οπότε υπάρχει διπλός λόγος για να την αποφύγετε. 9.Αλκοόλ: δεν χαρίζει ποιοτικό ύπνο Όλοι μας έχουμε νυστάξει με το «ένα ακόμη ποτηράκι» και ίσως να μην υπάρχει κανείς εκεί έξω που να μην έχει πέσει ποτέ στο κρεβάτι έχοντας κάνει υπερκατανάλωση αλκοόλ. Όσο, όμως, κι αν μας φέρνει νύστα και μας «σπρώχνει» προς το κρεβάτι, άλλο τόσο μας διαταράσσει τον ύπνο και δεν μας αφήνει να ξεκουραστούμε και να αναζωογονηθούμε. Η εξήγηση αυτού είναι το ότι το αλκοόλ επεμβαίνει στη λειτουργία του ύπνου κι ενώ όταν πέφτουμε για ύπνο νιώθουμε ότι κοιμόμαστε βαριά, όταν η επήρεια του αλκοόλ περάσει, αρχίζουμε να ξυπνάμε και να κοιμόμαστε ελαφριά, χωρίς τελικά να ξεκουραζόμαστε σωστά. 10.Κόκκινο κρέας: κάνει τον οργανισμό να δουλεύει… υπερωρίες Μετά από μια μεγάλη, ζουμερή μπριζόλα, οι περισσότεροι ξεκουμπώνουμε το πρώτο -ή και το δεύτερο- κουμπί του παντελονιού και καθόμαστε πιο χαλαρά, απολαμβάνοντας αυτό που μόλις φάγαμε. Το πρόβλημα είναι, όμως, ότι αν το απολαμβάνουμε το βράδυ, τα λιπαρά και οι πρωτεΐνες του δεν πρόκειται να μας αφήσουν σε… ησυχία, τη στιγμή που θέλουμε να ηρεμήσουμε για να κοιμηθούμε στη συνέχεια. Συν τοις άλλοις, το κρέας χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να περάσει από την πεπτική διαδικασία, προκαλώντας ίσως πολλές φορές αναστάτωση κατά τον ύπνο. Από την άλλη, επειδή το κρέας περιέχει επίσης τρυπτοφάνη και σίδηρο, τα οποία βοηθούν τον ύπνο, μην το βγάλετε εντελώς από τα βραδινά σας γεύματα, απλώς αποφύγετέ το ακριβώς την ώρα πριν πέσετε στο κρεβάτι σας, έτσι ώστε να μην προσπαθεί ο οργανισμός σας να το διασπάσει για τις επόμενες ώρες κι εσείς μένετε ξύπνιοι κοιτώντας το μαύρο σκοτάδι. http://www.e-diet.gr/2012/05/ti-den-prepei-na-fate-gia-na-exete-oneira-glyka/

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ

Ψάχνετε απεγνωσμένα να βρείτε τη λύση σε κάποιο πρόβλημα, αλλά μάταια. Και ξαφνικά, εκεί που εγκαταλείπετε την προσπάθεια και στρέφετε τη σκέψη σας κάπου αλλού, η απάντηση σάς έρχεται ως δια μαγείας. Το φαινόμενο, το οποίο δεν συνδέεται μόνο με το «Εύρηκα» του Αρχιμήδη ή τις φωτεινές στιγμές του Νεύτωνα και του Αϊνστάιν, αλλά και με την καθημερινότητα του καθενός από εμάς, είναι πολύ συχνό για να είναι τυχαίο. Τώρα η επιστήμη αρχίζει να εξιχνιάζει τον μηχανισμό του. Οπως μάλιστα δείχνει νέα μελέτη, η έμπνευση δεν έρχεται όταν απλώς κάνουμε ένα διάλειμμα «αδειάζοντας» το μυαλό μας. Αντίθετα η δημιουργικότητά μας φαίνεται να ενισχύεται όταν αφήνουμε τη σκέψη μας να «ταξιδέψει». ΤΟ ΤΕΣΤ ΤΩΝ ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΩΝ ΧΡΗΣΕΩΝ Ψυχολόγοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στη Σάντα Μπάρμπαρα με επικεφαλής τον Μπέντζαμιν Μπερντ και τον Τζόναθαν Σούλερ ανέθεσαν σε 145 φοιτητές δυο τεστ ασυνήθιστων χρήσεων ζητώντας τους να βρουν μέσα σε δυο λεπτά όσο το δυνατόν περισσότερες χρήσεις για καθημερινά αντικείμενα όπως οι οδοντογλυφίδες, οι κρεμάστρες ή τα τούβλα. Μετά το πέρας των δυο λεπτών οι εθελοντές έκαναν ένα διάλειμμα 12 λεπτών κατά τη διάρκεια του οποίου ορισμένοι από αυτούς ξεκουράστηκαν, κάποιοι επιδόθηκαν σε μια δύσκολη δραστηριότητα απομνημόνευσης που απαιτούσε την πλήρη προσοχή τους, ενώ κάποιοι άλλοι ανέλαβαν μια εύκολη ψυχαγωγική δραστηριότητα η οποία είναι γνωστό ότι ενισχύει την ονειροπόληση. Μια τέταρτη ομάδα εθελοντών δεν έκανε διάλειμμα. Στη συνέχεια οι ερευνητές ανέθεσαν σε όλους τους συμμετέχοντες τέσσερα έργα ασυνήθιστων χρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των δυο που είχαν εκτελέσει νωρίτερα. Σε αυτόν τον «δεύτερο γύρο», στα δυο έργα που επαναλήφθηκαν, οι εθελοντές που είχαν επιδοθεί στην εύκολη ψυχαγωγική δραστηριότητα εμφάνισαν κατά 41% καλύτερες επιδόσεις σε σχέση με την προηγούμενη φορά. Οι άλλες τρεις ομάδες δεν παρουσίασαν καμία βελτίωση όταν επανέλαβαν τα ίδια τεστ. Ωστόσο, παρά τη βελτίωσή τους στα επαναλαμβανόμενα έργα, οι εθελοντές δεν εμφάνισαν καλύτερες επιδόσεις στα τεστ ασυνήθιστων χρήσεων που εκτέλεσαν για πρώτη φορά. «Αυτό υποδηλώνει ότι η ονειροπόληση βοήθησε μόνο στα προβλήματα τα οποία είχαν ήδη επεξεργαστεί νοητικά. Δεν φάνηκε να οδηγεί σε μια γενικότερη αύξηση της δημιουργικής ικανότητας επίλυσης προβλημάτων» δήλωσε ο κος Μπερντ. ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΠΟΥ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΠΑΖΛ Τα ευρήματα της νέας μελέτης, η οποία αναμένεται να δημοσιευθεί σύντομα στην επιθεώρηση «Psychological Science», αποκαλύπτουν το κομμάτι που συμπληρώνει ένα παζλ το οποίο απασχολεί εδώ και καιρό τους ειδικούς. «Παραδοσιακά γνωρίζουμε ότι ο ύπνος REM (σ.σ. η φάση των ονείρων) χαρίζει δημιουργική έμπνευση. Το γεγονός ότι και η ονειροπόληση έχει το ίδιο αποτέλεσμα είναι συναρπαστικό. Νομίζω ότι ανακάλυψαν κάτι πραγματικά ενδιαφέρον» δήλωσε η Σάρα Μέντνικ, ψυχολόγος του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Ριβερσάιντ η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη, μιλώντας στον ειδησεογραφικό ιστότοπο του «Nature». Από την πλευρά του ο Τζον Κούνιος, ψυχολόγος του Πανεπιστημίου Ντρέξελ της Φιλαδέλφειας γνωστός για τις μελέτες του σχετικά με τη δημιουργική έμπνευση, συμπλήρωσε: «Το εύρημα αυτό πραγματικά κλείνει μια τρύπα στην υπάρχουσα βιβλιογραφία». Οι νέες ανακαλύψεις αναδεικνύουν επίσης μια σημαντική χρησιμότητα στην ονειροπόληση, μια ανθρώπινη δραστηριότητα την οποία οι ειδικοί θεωρούσαν ως τώρα παντελώς άχρηστη καθώς δεν μπορούσαν να της αποδώσουν κάποιον εξελικτικό ή άλλο σκοπό. http://www.otherside.gr/2012/05/mystiko-empneusis/

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ!!!

Το φαινόμενο σημειώθηκε στην πόλη Hauangshan. Οι μετεωρολόγοι το ονομάζουν «φωτοστέφανο 22 μοιρών», επειδή εμφανίζεται περιμετρικά του ήλιου. Με απλά λόγια, πρόκειται για ένα στρογγυλό ουράνιο τόξο. Το σπάνιο φαινόμενο σχηματίζεται από κρυστάλλους πάγου στην ατμόσφαιρα. Οι εξαγωνικοί κρύσταλλοι βρίσκονται παράλληλα στο έδαφος και σχηματίζουν νέφη. Αν ο ήλιος βρεθεί στην κατάλληλη θέση, δηλαδή 58 μοίρες ή περισσότερο πάνω από τον ορίζοντα, οι ακτίνες του περνούν μέσα από τους κρυσταλλικούς σχηματισμούς. Τότε, το φαινόμενο γίνεται ορατό από έναν παρατηρητή στο έδαφος, κάτι που συμβαίνει σπάνια. http://www.aniwthoi.net/2012/05/blog-post_03.html

VESTA: Ο ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΜΕΛΛΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα της μελέτης του αστεροειδή Vesta, που διεξήγαγε το διαστημόπλοιο Dawn. Μπορεί να θεωρηθεί πλέον πειραματικά αποδεδειγμένο ότι ο Vesta είναι πράγματι ένας πρωτοπλανήτης, ο οποίος θα μπορούσε να γίνει κανονικός πλανήτης, αν δεν τον εμπόδιζε η εγγύτητά του με τον Δία. Το Dawn είχε επικεντρωθεί σε δύο μεγάλους αστεροειδείς -τον Vesta (με διάμετρο από 289 έως 229 χλμ.) και τον Ceres (με διάμετρο περίπου 470 χλμ). Υπήρχε η εκτίμηση ότι ο Vesta είναι ήδη πρωτοπλανήτης, δηλαδή ουράνιο σώμα, που έχει ήδη περάσει το στάδιο της εσωτερικής τήξης, κατά το οποίο στο εσωτερικό του διαμορφώνονται διάφορα στρώματα, που διαφέρουν ως προς τη σύνθεση της ύλης. Η αποστολή του Dawn ξεκίνησε το ταξίδι στο Διάστημα το 2007 και από τα μέσα του 2011 η μονάδα αυτή παρακολουθούσε τον Vesta από τροχιά τεχνητού του δορυφόρου (το ελάχιστο τροχιακό ύψος ήταν περίπου 210 χλμ.). Το αποτέλεσμα ήταν ένας λεπτομερής χάρτης της επιφάνειας του αστεροειδούς και της κατανομής των ορυκτών του. Τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν επιβεβαιώνουν την υπόθεση ότι ο Vesta ήδη έχει περάσει το στάδιο της εσωτερικής διαφοροποίησης, κατά την οποία κάτω από τον εξωτερικό φλοιό κρυβόταν ένας ωκεανός λιωμένου μανδύα. Τώρα, προφανώς, ο αστεροειδής έχει πυρήνα (με μέση διάμετρο από 107 έως 113 χλμ.). Τα φασματικά χαρακτηριστικά της ύλης, τα οποία μπορούν να παρατηρηθούν στους κρατήρες, επίσης επιβεβαιώνουν την υπόθεση ότι η ύλη του Vesta είναι διαφορετική σε διαφορετικά βάθη. Το Dawn θα εγκαταλείψει οριστικά τον Vesta τον Αύγουστο, όμως ήδη το σκάφος αρχίζει σταδιακά να αυξάνει την τροχιά. Στη συνέχεια το περιμένει η συνάντηση με τον αστεροειδή Ceres, τον μεγαλύτερο στην κύρια ζώνη και εξ όσων είναι γνωστά από προηγούμενες παρατηρήσεις, δεν μοιάζει καθόλου με τον Vesta ως προς τα φασματικά χαρακτηριστικά της επιφάνειας. Πιθανότατα δεν έχει ο ίδιος περάσει το στάδιο της εσωτερικής διαφοροποίησης. Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι μεγάλο ρόλο έπαιξε στην ιστορία του το νερό, άρα λοιπόν η αναζήτηση πάγου από νερό κάτω από την επιφάνειά του θα είναι μία από τις αποστολές του Dawn. Στον αστεροειδή Ceres το διαστημόπλοιο αναμένεται να προσεγγίσει το Φεβρουάριο και να τον μελετήσει μέχρι τον Ιούλιο του 2015. Σήμερα άλλα δύο διαστημόπλοια βρίσκονται καθ’ οδόν προς τα μικρά σώματα του ηλιακού συστήματος. Το πρώτο είναι η ευρωπαϊκή αποστολή Rosetta, η οποία πρέπει να μελετήσει τον κομήτη Τσιουρούμοφ-Γκερασιμένκο -η συνάντηση με τον κομήτη πρέπει να γίνει το 2014- και να κατεβάσει σ’ αυτόν ένα σκάφος προσεδάφισης. Το δεύτερο είναι το αμερικανικό σκάφος New Horizons, το οποίο σπεύδει προς τον Πλούτωνα ως το 2015 και κατόπιν πιο πέρα, προς τη ζώνη Kuiper. Όπως και η κεντρική ζώνη των αστεροειδών, περιέχει «συντρίμμια» από τα πρώτα στάδια της διαμόρφωσης του ηλιακού συστήματος, όμως είναι και εμπλουτισμένος με παγωμένες πτητικές ουσίες. Η σύγκριση των δύο αυτών «αποθηκών αποβλήτων» υπόσχεται να είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα για τη μελέτη της εξέλιξης του ηλιακού συστήματος. http://www.prionokordela.gr/rokanidia/vesta-o-asteroidis-poy-den-emelle-na-ginnei-planitis/

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

WORLD MS DAY – 30 ΜΑΪΟΥ 2012 της Κατερίνας Μ. Μάτσου Η τελευταία Τετάρτη του Μαΐου έχει θεσπιστεί από το 2009 από τη Διεθνή Ομοσπονδία Multiple Sclerosis International Federation (MSIF) ως Παγκόσμια Ημέρα για τη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (World MS Day), με στόχο την ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινού και της πολιτείας και την επίτευξη μεγαλύτερης κατανόησης μέσω της σωστής ενημέρωσης για αυτή τη χρόνια πάθηση, καθώς και για τις επιπτώσεις της στην καθημερινότητα των πασχόντων και των οικογενειών τους. Η Παγκόσμια Ημέρα για τη ΣΚΠ θα εορταστεί και φέτος την Τετάρτη 30 Μαΐου 2012 για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά με συντονισμένες εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο και τη δέσμευση να πολεμήσουμε για έναν κόσμο απαλλαγμένο από τη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας. «Η ζωή μου με την Σκλήρυνση Κατά Πλάκας» είναι το σύνθημα με το μήνυμα: «Η διάγνωση της ΣΚΠ δεν σημαίνει το «τέλος» για όλα τα όνειρα της ζωής». Πολλές ενέργειες και διάφορες εκδηλώσεις θα λάβουν χώρα στην Ελλάδα από τους κατά τόπους φορείς-συλλόγους, σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ατόμων με ΣΚΠ, καθώς επίσης και σε περισσότερες από 60 χώρες σε όλο τον κόσμο. Τοποθετούν τη ΣΚΠ στο επίκεντρο με τίτλο «η ασθένεια με τα 1000 πρόσωπα», προσπαθώντας να προκαλέσουν την προσοχή των πολιτών και των φορέων και να φέρουν στο προσκήνιο τις ανάγκες των ατόμων με ΣΚΠ, εκ των οποίων πάνω από 500.000 ζουν στην Ευρώπη, 130.000 στη Γερμανία και περίπου 10.000-12.000 στην Ελλάδα. Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας είναι χρόνια νόσος αγνώστου αιτιολογίας. Η διάγνωση της δεν είναι απλή και η θεραπευτική αντιμετώπισή της δεν είναι ακόμη ριζική. Σήμερα περίπου 10.000 με 12.000 άνθρωποι πάσχουν από ΣΚΠ στην Ελλάδα, ενώ γύρω στα 2.500.000 υπολογίζονται οι πάσχοντες σε όλο τον κόσμο. Στην Ευρώπη, 80 στα 100.000 άτομα πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας και η μέση ηλικία εμφάνισης της ασθένειας είναι τα 29 έτη. Πολλά από τα άτομα αυτά βρίσκονται ακόμη στην αρχή της σταδιοδρομίας τους, όταν μαθαίνουν ότι πάσχουν από την ασθένεια και διαπιστώνουν τις σοβαρές επιπτώσεις που έχει στην ικανότητά τους για εργασία σε αυτή την κρίσιμη περίοδο της ζωής τους. Οι γυναίκες, οι οποίες έχουν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν την ασθένεια σε σύγκριση με τους άνδρες, υφίστανται ιδιαίτερα ισχυρό πλήγμα, καθώς πρέπει να αντιμετωπίσουν παράλληλα τις προκλήσεις της απασχόλησης και της μητρότητας. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΚΠ; Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας δεν είναι μεταδοτική ασθένεια, δεν είναι κληρονομική πάθηση, δεν είναι ψυχική διαταραχή, δεν είναι θανατηφόρος. Επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα, δηλαδή τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό και είναι αγνώστου αιτιολογίας πολυπαραγοντική αυτοάνοση νόσος, την οποία συναντούν όχι μόνο οι νευρολόγοι, αλλά και πολλοί οφθαλμίατροι, παθολόγοι, γενικοί ιατροί, ορθοπεδικοί, καθώς και γιατροί άλλων ειδικοτήτων κατά την πρώτη της εκδήλωση. Εμφανίζεται σε ηλικίες ανάμεσα στα 20 και τα 40 (ενδεχομένως όμως και σε μικρότερες ή μεγαλύτερες ηλικίες). Η πάθηση μπορεί να προκαλέσει ποικιλία συμπτωμάτων, όπως διαταραχή όρασης (θάμβος όρασης, διπλωπία), κινητικές διαταραχές (αδυναμία στο ένα ή περισσότερα άκρα), διαταραχή ισορροπίας, έντονους ιλίγγους, διαταραχή αισθητικότητας (υπαισθησία, άλγη, δυσαισθησία στα άκρα ή τον κορμό), διαταραχή από την ούρηση (επίμονη επιτακτική ούρηση). Σε εμφάνιση αυτών των φαινομένων θα ήταν καλό κάποιος να επισκεφτεί νευρολόγο για να γίνει εκτίμηση της όλης κλινικής εικόνας και ο απαραίτητος παρακλινικός έλεγχος. Η διάγνωση της νόσου δεν είναι απλή. Είναι απαραίτητο να προηγηθεί ένας σημαντικός αριθμός εργαστηριακών εξετάσεων, καθώς πολλές παθήσεις μοιάζουν με τη ΣΚΠ και για το λόγο αυτό πρέπει να ελεγχθούν και να αποκλειστούν. Η τελική διάγνωση της νόσου τίθεται βάσει συγκεκριμένων επιστημονικών κριτηρίων που έχουν θεσπιστεί. Η ΣΚΠ είναι χρόνια νόσος αγνώστου αιτιολογίας. Εκδηλώνεται με διαφορετικές μορφές (υποτροπιάζουσα, δευτερογενής προϊούσα, πρωτογενής προϊούσα) και διαφορετικά σε κάθε ασθενή. Η θεραπευτική αντιμετώπισή της ακόμη δεν είναι ριζική. Ως θεραπευτική παρέμβαση, με σκοπό τον περιορισμό των υποτροπών, χορηγούνται συστηματικά ανοσοτροπο-ποιητικά ή ανοσοκασταλτικά σκευάσματα που εξατομικεύονται ανάλογα με τη βαρύτητα και τη ταχύτητα εξέλιξης της νόσου. Τα συμπτώματα μπορεί να διαφέρουν σε ένταση, από πολύ ελαφρά έως και πολύ βαριά, ενώ μπορεί να ανακουφιστούν ή να εξαλειφθούν, είτε με τη βοήθεια συμπληρωματικών ανακουφιστικών φαρμάκων, είτε άλλων θεραπευτικών μεθόδων, όπως η φυσική αποκατάσταση. Ένα νέο φάρμακο για τη ΣΚΠ που χορηγείται από το στόμα αναμένεται να δώσει τέλος στις επώδυνες θεραπείες με ενέσεις. Το φάρμακο αυτό που έχει δραστική ουσία τη φινγκολιμόδη έχει εγκριθεί το Σεπτέμβριο του 2010 από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Ποτών (FDA) και τον Μάρτιο του 2011 από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, ενώ σύντομα θα πάρει τιμή και στη χώρα μας. Η φινγκολιμόδη είναι φάρμακο της τελευταίας πενταετίας, περισσότερο δραστικό και χρησιμοποιείται, αν αποτύχουν τα πρώτης γραμμής φάρμακα, σε πολύ ενεργές μορφές της νόσου. Είναι η πρώτη ανοσορυθμιστική θεραπεία, που χορηγείται από το στόμα, που πήρε έγκριση για ασθενείς με υποτροπιάζουσες μορφές σκλήρυνσης κατά πλάκας, τόσο για τη μείωση της συχνότητας των υποτροπών, όσο και για την καθυστέρηση εξέλιξης της αναπηρίας. Οι προσπάθειες των γιατρών τα τελευταία χρόνια έχουν αποκαθηλώσει τη ΣΚΠ από τη θέση της φοβερής ασθένειας που κάποτε κατείχε και οι νέες ανακαλύψεις τα τελευταία χρόνια δίνουν στους ασθενείς και σε όλους τη βεβαιότητα πως η ίαση θα έρθει σύντομα. Θα έρθει σύντομα η στιγμή της οριστικής διαγραφής της από τις ανθρώπινες ασθένειες. Το μήνυμα στις 30 Μαΐου του 2012 είναι ότι η διάγνωση της ΣΚΠ δεν σημαίνει το «τέλος» για όλη τη ζωή μας και τα όνειρα μας, παρά τα προβλήματα που προκύπτουν. Οι ασθενείς με ΣΚΠ μπορούν να αντιμετωπίσουν και αυτή την πρόκληση. Και τα σχέδια για τη ζωή συνεχίζονται… ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΝΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΔΡΑΣΗ! Κοζάνη, Μάιος 2012

Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

ΓΙΑΤΙ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΙ ΙΕΡΟΔΟΥΛΕΣ;

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ Η αλήθεια είναι ότι όλοι μας έχουμε ακούσει να αποκαλούν κάποια πόρνη και μη, ιερόδουλη. Πώς όμως προέκυψε αυτή η ονομασία; Λογικό είναι μερικοί να απορούν καθώς αν το καλοσκεφτούμε η λέξη «ιερόδουλος» προέρχεται από τα συνθετικά «ιερός» και «δούλος» δίνοντας έτσι ένα επίθετο που χαρακτηρίζει κάποιον που είναι δούλος ή αν προτιμάτε υπηρέτης, του ιερού, δηλαδή της θρησκείας. Η αλήθεια είναι ότι η θρησκεία έχει άμεση σημασία με αυτή τη λέξη. Όλα ξεκινάνε λοιπόν περίπου 500 χρόνια μετά τον θάνατο του Ιησού. Τότε ξεκίνησε ένα τελετουργικό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί γελοίο από πολλούς. Η εκκλησία λοιπόν θεώρησε ότι η κορύφωση στην οποία ερχόταν ο ανθρώπινος οργανισμός μέσω της ερωτικής πράξης είχε διπλή σημασία. Αφενός η σαρκική ικανοποίηση και αφετέρου η επικοινωνία με τον Θεό. Τη στιγμή που δηλαδή, ο άνθρωπος ερχόταν σε οργασμό, επικρατούσε ένα κενό στο μυαλό του μέσω του οποίου μπορούσε να επικοινωνήσει με τον Θεό. Παρόμοια τελετουργικά συνέβαιναν και στην αρχαία Ελλάδα. Έτσι μέσα στους ναούς, υπήρχαν γυναίκες, οι λεγόμενες ιερόδουλες, με τις οποίες οι πιστοί έκαναν έρωτα μέσα στον ναό προκειμένου να έρθουν σε επαφή με τον Θεό. Φυσικά οι γυναίκες θεωρούσαν τον εαυτό τους τυχερό που υπηρετούσαν το έργο του Κυρίου. Έτσι λοιπόν προέκυψε το επίθετο ιερόδουλες! Ο όρος ιερόδουλες αποτελεί μία πιο «διακριτική» και «επίσιμη» ονοματολογία των γυναικών αυτών στη σημερινή μας εποχή. http://www.aniwthoi.net/2012/05/blog-post_1668.html

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΟ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΟ FACEBOOK

ΧΡΟΝΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ Ο Βρετανός αρχαιολόγος Μαρκ Σάπουελ ισχυρίζεται πως ανακάλυψε μια αρχαϊκή έκδοση Facebook, όπου οι «χρήστες» όχι μόνο μοιράζονται τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, αλλά εκφράζουν και την έγκρισή τους για τις σκέψεις των άλλων, κάτι σαν το σημερινό «like» στο δημοφιλές μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Σύμφωνα με το archaeologynewsnetwork, ο 28χρονος Μαρκ, ο οποίος κάνει το διδακτορικό του στο Κέιμπριτζ, πιστεύει ότι βραχογραφίες που εντοπίστηκαν στη Ρωσία και στη Βόρεια Σουηδία, απεικονίζουν ζώα και γεγονότα, με σκοπό να «ενημερώνουν» μακρινές φυλές, αλλά και απογόνους, κατά την Εποχή του Χαλκού. http://www.aniwthoi.net/2012/05/facebook_22.html

ΑΝ ΜΑΣ ΖΗΤΗΣΕΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΡΕΙ ΟΛΑ!

Να μην μας «παρενοχλούν» με εξωφρενικές προτάσεις ζητά ο Γερμανός καθηγητής Ιστορίας της Οικονομίας του LSE Albrecht Ritschl σε συνέντευξή του στο Spiegel, επισημαίνοντας στους συμπατριώτες του τον κίνδυνο η Ελλάδα να αποσπάσει τεράστιες πολεμικές αποζημιώσεις έστω και τώρα, στην περίπτωση που τις διεκδικήσει! «Θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες και να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς συνεχίζουμε το παιγνίδι των Μ.Μ.Ε., παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, ίσως κάποιοι μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς. Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια δείχνουν τη λύση: πρέπει τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους», επισήμανε ο Γερμανός καθηγητής. Υπενθύμισε επίσης ότι η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. «Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και το ρόλο του «Δασκάλου της Ευρώπης» η Γερμανία τα χρωστάει στις Η.Π.Α., οι οποίες μετά τον Α΄ αλλά και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμά τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό το ξεχνούν όλοι», ανέφερε, υπενθυμίζοντας ότι τουλάχιστον τρεις φορές μέσα στον αιώνα που πέρασε χρεοκόπησε η Γερμανία. Σύμφωνα με τον Ritschl στάση πληρωμών κήρυξε ουσιαστικά η Γερμανία όταν αρνήθηκε να εκπληρώσει συμβατικές υποχρεώσεις της με την επανένωση της Γερμανίας. «Ήταν όταν ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των δύο Γερμανιών, θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμανία όμως πλήρωσε ελαχιστότατες αποζημιώσεις μετά το 1990, ούτε τα αναγκαστικά δάνεια που είχε συνάψει, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα. Μην κρυβόμαστε», παραδέχθηκε για τη χώρα του ο Γερμανός καθηγητής. Στο ίδιο πνεύμα πρόσθεσε: «Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, ο δεύτερος μάλιστα ήταν πόλεμος αφανισμού και εξολόθρευσης. Στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμά τους εν μέρει ή και καθολικά για αποζημιώσεις. Το περίφημο «γερμανικό θαύμα» συντελέστηκε πάνω στις πλάτες άλλων Ευρωπαίων. Αυτό δεν το ξεχνούν οι Έλληνες». Χαρακτήρισε επίσης «επικίνδυνη» τη στάση που κρατούν τα Μ.Μ.Ε. της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας και τον κίνδυνο η Ελλάδα σαν απάντηση να διεκδικήσει τώρα αποζημιώσεις και να τους «τα πάρει όλα», όπως επί λέξει ανέφερε! «Οι ανθελληνικές θέσεις που προβάλλουν τα γερμανικά Μ.Μ.Ε. είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις. Οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά την εχθρική στάση των γερμανικών Μ.Μ.Ε. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις! Αν αρχίσει η Ελλάδα και αν ποτέ αναγκαστεί η Γερμανία να πληρώσει, τότε θα μας τα πάρουν όλα», τόνισε. http://www.aniwthoi.net/2012/01/blog-post_2591.html div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Η ΔΙΑΙΤΑ ΤΟΥ…ΥΠΝΟΥ

Μια νέα μελέτη συνδέει τον ύπνο με την…σιλουέτα. Σύμφωνα με αυτή, εννέα ώρες ύπνου βοηθούν στην απώλεια βάρους, ενώ το αντίθετο συμβαίνει όταν κοιμόμαστε για λιγότερο από επτά ώρες. Η ΜΕΛΕΤΗ Τα παραπάνω προέκυψαν από μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στην οποία συμμετείχαν 1.088 ζεύγη διδύμων. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι εθελοντές που κοιμούνταν λιγότερες από επτά ώρες είχαν αυξημένο βάρος σε σχέση με εκείνους που κοιμούνταν εννιά ώρες. Προηγούμενες έρευνες έχουν εντοπίσει διάφορα γονίδια που συνδέονται με την παχυσαρκία, αλλά αυτή είναι η πρώτη που μελετά την επίδραση του ύπνου σε αυτά. Τα γονίδια επιδρούν σε ένα πλήθος μηχανισμών, όπως τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός χρησιμοποιεί την ενέργεια, το πώς αποθηκεύεται το λίπος στον λιπώδη ιστό, το πόσο γρήγορα μεταβολίζεται η γλυκόζη και το πώς δημιουργείται το αίσθημα του κορεσμού. Από τη μελέτη των Αμερικανών επιστημόνων φαίνεται ότι ο επαρκής ύπνος μειώνει την επίδραση των γονιδίων που ενισχύουν την παχυσαρκία. «Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι ο μικρότερης διάρκειας ύπνος δημιουργεί ένα φιλόξενο περιβάλλον για τα γονίδια που σχετίζονται με την παχυσαρκία ή ίσως ο περισσότερος ύπνος λειτουργεί προστατευτικά παρεμποδίζοντας τη δράση αυτών των γονιδίων», αναφέρει ο καθηγητής Ναθάνιελ Γουάτσον, επικεφαλής της έρευνας που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Sleep. http://www.e-diet.gr/2012/05/diaita-ypnou/

ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΦΩΤΕΙΝΟΥΣ ΚΟΜΗΤΕΣ ΤΟ... 2013

Σ’ ένα χρόνο από τώρα, είναι πιθανό ο «κομήτης fever» (πυρετός) να απειλήσει την Γη, καθώς η θέαση του γίνεται όλο πιο εμφανής στον νυχτερινό ουρανό. Μερικοί επιστήμονες πιστεύουν πως ο κομήτης θα κάνει μια θεαματική εμφάνιση στον ουρανού μας το 2013 και ίσως προκαλέσει «πυρετό» στην επιστημονική κοινότητα και τις κυβερνήσεις. Οι αστρονόμοι του Πανεπιστημίου της Χαβάης στη Manoa ανακοίνωσαν τον περασμένο Ιούνιο ότι είχαν ανακαλύψει ένα νέο κομήτη και πως ήταν ένα μακρινό και δυσδιάκριτο αντικείμενο. Αλλά μετά τους προκαταρκτικούς υπολογισμούς κατέστη σαφές ότι αυτό το νέο αντικείμενο είχε τη δυνατότητα φανεί και με γυμνό μάτι, το αντικείμενο έχει κινήσει το μεγάλο ενδιαφέρον για τους λάτρεις του skywatching στο Βόρειο Ημισφαίριο. Ο κομήτης C/2011 βαπτίσθηκε L4 (PANSTARRS) (Παν-Σταρς). Οι κομήτες συνήθως παίρνουν το όνομά τους από τους εξερευνητές, αλλά στην προκειμένη περίπτωση μια μεγάλη ομάδα παρατηρητών και επιστημόνων πληροφορικής μαζί με τους αστρονόμος που συμμετείχαν, έδωσαν στον κομήτη την ονομασία από το τηλεσκόπιο. PANSTARRS σημαίνει Πανοραμικό Τηλεσκόπιο Έρευνας και Ταχείας Αντίδρασης. Είναι ένα πρωτότυπο τηλεσκόπιο που χρηματοδοτήθηκε από τον στρατό για να ερευνά κινούμενους αστεροειδής και βρίσκεται κτισμένο στο χείλος του σβησμένου ηφαιστείου Haleakala που σημαίνει το σπίτι του Ήλιου. Ο κομήτης είχε αρχικά φωτογραφηθεί στις 6 Ιουνίου και επιβεβαιώθηκε την επόμενη ημέρα. Στην πραγματικότητα, ο κομήτης είχε απεικονιστεί σχεδόν δύο εβδομάδες νωρίτερα, στις 23 Μαΐου από το Όρος Λέμον στο Παρατηρητήριο της Αριζόνα. Όταν ανακαλύφθηκε στον αστερισμό του Ζυγού, ο κομήτης PANSTARRS ήταν μέγεθος 19ου βαθμού -τόσο απομακρυσμένος που μόνο τηλεσκόπια με ευαίσθητους ηλεκτρονικούς ανιχνευτές θα μπορούσαν να τον διακρίνουν και είχε απόσταση από τον Ήλιο 759 εκατομμύρια μίλια (1.200 εκατομμύρια χιλιόμετρα). Οι αστρονόμοι μετρούν τη φωτεινότητα των αντικειμένων στο χώρο με αντίστροφη κλίμακα. Όσο πιο ψηλά βρίσκεται στο χώρο τόσο πιο δύσκολο είναι να παρατηρηθεί στο οπτικό πεδίο μας ακόμα και με τα τηλεσκόπια. Ο κομήτης ήταν τόσο μακριά, που αρχικά υπήρχε δυσκολία προς την αναφορά του για την ακριβή ημερομηνία, για το πότε θα φτάσει στο περιήλιο -το κοντινότερο σημείο στον ήλιο. Οι αρχικές εκτιμήσεις δείχνουν πως ανά πάσα στιγμή από τις αρχές του επόμενου Φεβρουαρίου έως τα μέσα Απριλίου του 2013 θα βρίσκεται πάρα πολύ κοντά. Μπορεί να αλλάξει όμως τα στοιχειά του ο κομήτης, οπότε μείνετε ενημερωμένοι διότι από τις 9 Μάρτη του 2013 θα μπορείτε να τον αντικρίσετε δια γυμνού οφθαλμού. Ο κομήτης θα περάσει σε απόσταση 28 εκατομμύριων μιλίων (45 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον ήλιο κατά την ημερομηνία αυτή. Αυτή η τεράστια αλλαγή που ενδέχεται να γίνει στον τομέα της απόστασης του από τον Ήλιο θα μπορούσε να προκαλέσει ένα τυπικό κομήτη να αυξήσει δραματικά τη φωτεινότητα. Και πράγματι, ο κομήτης έχει ανταποκριθεί στην αυξανόμενη ηλιακή θερμότητα, όσο περισσότερο προσεγγίζει τον Ήλιο. Στις 13 Φεβρουαρίου ο κομήτης είχε αυξήσει το μέγεθος του 14.5, ή με άλλα λόγια, είχε αυξηθεί η φωτεινότητα κατά περισσότερο από 60 φορές από τότε που εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον περασμένο Ιούνιο. Ο κομήτης έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει, είναι ακόμα πάνω από 500 εκατομμύρια μίλια μακριά (820 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον ήλιο και τη Γη -και πλησιάζει την τροχιά του Δία. Αλλά φαίνεται ακόμα στο οπτικό πεδίο των τηλεσκοπίων, όποτε ενδεχομένως όταν γίνει ένα πολύ φωτεινό αντικείμενο μέσα στο επόμενο έτος να είναι ορατός δια γυμνού οφθαλμού. Το πόσο φωτεινός θα είναι ο κομήτης PANSTARRS δεν μπορεί να προβλεφθεί αξιόπιστα ακόμα. Οι εκτιμήσεις ή «υποθετικές εκτιμήσεις» δείχνουν ότι στο περιήλιο στις 9 Μαρτίου, ο κομήτης θα μπορούσε να γίνει τόσο φωτεινός τοποθετώντας τον στην ίδια βαθμίδα με τα αστέρια Αρκτούρος, Capella και Vega ή και ακόμα πιο φωτεινός!!! Ο Αρκτούρος, Capella και ο Vega είναι μερικά από τα φωτεινότερα αστέρια στον ουρανό. Οι επιστήμονες λένε πως η ταχεία κατεύθυνση του κομήτη προς τα βόρεια, λόγω της τροχιακής κλίσης του των 84 μοιρών με το επίπεδο του ηλιακού συστήματος θα τον φέρει σταδιακά μακριά από τον ήλιο και στον δυτικό ουρανό το βράδυ. Εάν υπάρξει μια σημαντική ουρά του κομήτη, θα φαίνεται ελαφρώς στον ορίζοντα. Εκείνες τις ημέρες που θα είναι στην πλησιέστερη προσέγγιση του προς στον Ήλιο η κεφαλή του κομήτη θα διακρίνετε 6 βαθμούς πάνω από τον ορίζοντα κατά την διάρκεια του λυκόφωτος και περίπου μια ώρα μετά το ηλιοβασίλεμα. Αλλά προς στο παρόν με την υπάρχουσα φωτεινότητα του κομήτη όλα αυτά ανήκουν στις υποθετικές εκτιμήσεις καθώς δεν γνωρίζουν πως θα διεξαχθεί η ακριβής κίνηση. Από το βράδυ της 12ης Μαρτίου 2013, δίπλα από την ημισέληνο, ένα γραφικό σκηνικό θα διεξάγετε καθώς δίπλα από την νέα σελήνη αν θα κοιτάξουμε λιγότερο από 5 μοίρες προς τα δεξιά θα είναι ορατός ο κομήτης. Οι παρατηρητές θα πρέπει να αναζητήσουν τις πιο ευνοϊκές συνθήκες, χωρίς μεγάλη φωτεινότητα από τις πόλεις, συννεφιά, ομίχλη, αέρα και υγρασία, ακόμα και με κιάλια και μικρά τηλεσκόπια θα είναι εύκολος ο εντοπισμός του κομήτη PANSTARRS. http://www.aniwthoi.net/2012/04/2013.html

ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ Η ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΟΥ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ!

Ο Ιησούς πέθανε την Παρασκευή 3 Απριλίου το έτος 33 μ.Χ., γεγονός που ανακαλύφθηκε από έναν... σεισμό! Οι ερευνητές του International Geology Review, ισχυρίζονται ότι έλυσαν το επί σειράς ετών άλυτο μυστήριο για την επιστημονική κοινότητα, ανακάλυψαν την ακριβή ημερομηνία σταύρωσης του Χριστού. Το κλειδί για τη λύση του μυστηρίου; Η μελέτη της σεισμικής δραστηριότητας γύρω από την Νεκρά Θάλασσα, 13 περίπου μίλια από την Ιερουσαλήμ. Όπως υποστηρίζουν οι επιστήμονες, η θεωρία τους βασίζεται στην περιγραφή του σεισμού που ακολούθησε το θάνατο του Ιησού, όπως τον περιγράφει ο Ματθαίος στο Ευαγγέλιό του (Κεφάλαιο 27). Οι επιστήμονες μελέτησαν πετρώματα από παραθαλάσσια περιοχή της Νεκράς Θάλασσας, τα οποία «έδειξαν» ότι εκείνη την ημέρα η περιοχή, η οποία απέχει μόλις 13 χιλιόμετρα από την Ιερουσαλήμ, χτυπήθηκε από σεισμό μεγάλης έντασης. http://www.aniwthoi.net/2012/05/blog-post_9684.html

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΜΥΘΟΣ

Κώστας Δελήμπασης ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ, συνεχίζει να εξάπτει τη φαντασία και την περιέργεια του κοινού για σχεδόν 50 χρόνια από τις πρώτες αναφορές σε αυτή την παράξενη ιστορία. Προϊόν της φαντασίας ενός ανθρώπου, ή πραγματικότητα που ξεπερνά τα όρια της επιστημονικής φαντασίας; Ακόμα και σήμερα είναι δύσκολο να απαντήσει κανείς με βεβαιότητα. Ας δούμε όμως τα γεγονότα. Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΜΥΘΟΥ Η ιστορία που με το πέρασμα του χρόνου έγινε γνωστή με τον τίτλο ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ γεννήθηκε μέσα από μια σειρά παράξενων γεγονότων, με βασικό πρωταγωνιστή μια πραγματικά μυστηριώδη φιγούρα. Στα μέσα της δεκαετίας του ‘50 και συγκεκριμένα το 1955 κυκλοφόρησε στις Η.Π.Α. ένα βιβλίο με τίτλο The expanding case for the UFO (Η περίπτωση των UFO). Το βιβλίο αυτό έμελλε να γίνει διάσημο όχι τόσο για το περιεχόμενό του, όσο για τα γεγονότα που ακολούθησαν. Συγγραφέας του ήταν ο Morris K Jessup, αστρονόμος, με πτυχιακές σπουδές στην αστρονομία στο Πανεπιστήμιο του Michigan όπου είχε διδάξει και για ένα σύντομο χρονικό διάστημα και μανιώδης ερευνητής των UFO. Με την έκδοση του βιβλίου του ο Jessup ξεκίνησε μια σειρά παρουσιάσεων με κύριο στόχο την προώθησή του. Τον Ιανουάριο του 1956 ο Jessup έλαβε ένα γράμμα προερχόμενο από κάποιον που παρακολούθησε κάποια από τις διαλέξεις του και είχε διαβάσει το βιβλίο του. Το γράμμα σχολίαζε διάφορες από τις θέσεις του Jessup σχετικά με τα UFO και σε κάποιο σημείο έκανε μια αναφορά σε ένα ασυνήθιστο περιστατικό. Σύμφωνα με την επιστολή, τον Οκτώβριο του 1943 είχε λάβει χώρα ένα πείραμα του Πολεμικού Ναυτικού των Η.Π.Α., που είχε ως αποτέλεσμα ένα ολόκληρο αντιτορπιλικό να γίνει αόρατο ενώ έπλεε στη θάλασσα. Το γράμμα υπέγραφε κάποιος Carl Allen ο οποίος όμως χρησιμοποιούσε επίσης και την παράφραση του ονόματός του ως Carlos Miguel Allende. Σύμφωνα με τα γραφόμενα το πείραμα βασιζόταν σε μια πρακτική εφαρμογή της θεωρίας των ενοποιημένων πεδίων του Einstein. Η ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ALLENDE Ο Allen ισχυριζόταν ότι τον Οκτώβριο του 1943 και ενώ υπηρετούσε στο εμπορικό USS Anrdrew Furuseth είδε, στην περιοχή του Norfolk, ένα πλοίο, αντιτορπιλικό, μέσα σε ένα σφαιρικό πέπλο ομίχλης. Το πλοίο εμφανίστηκε για μερικά λεπτά και στη συνέχεια εξαφανίστηκε ξανά. Επίσης αναφέρει ότι σύμφωνα με δημοσίευμα μιας εφημερίδας της Philadelphia παρατηρητές στην εκεί Ναυτική βάση είχαν δει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή ένα πλοίο να τυλίγεται σε ομίχλη, να εξαφανίζεται και να επανεμφανίζεται μετά από λίγο. Ουσιαστικά δηλαδή το πλοίο μεταφέρθηκε από τη Philadelphia στο Norfolk και πίσω σε ένα διάστημα μερικών λεπτών (ο κανονικός πλους θα απαιτούσε περίπου 24 ώρες). Η ιστορία του Allen συνεχίζεται με μια σειρά από αναφορές σε περίεργα περιστατικά, αποτέλεσμα των επιπτώσεων που είχε το πείραμα στη υγεία των μελών του πληρώματος. Ένας από αυτούς εξαφανίστηκε μπροστά στα μάτια της οικογένειας του, καθώς «μπήκε» σε ένα τοίχο σα να μην έχει υλική υπόσταση, κάποιο άλλοι επίσης εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια ενός καυγά σε ένα μπαρ, ενώ οι περισσότεροι επιζήσαντες υπέφεραν από σοβαρές ψυχοσωματικές διαταραχές. Κατά τη διάρκεια του πειράματος αρκετά μέλη του πληρώματος εξαϋλώθηκαν ή κάηκαν ζωντανοί. Το συμπέρασμα του Allen είναι ότι το πείραμα δεν είχε εξελιχθεί όπως περίμενε το Ναυτικό με αποτέλεσμα να εγκαταλειφθούν οι σχετικές προσπάθειες 3 χρόνια αργότερα. Όπως ήταν φυσικό ο Jessup δεν πείστηκε από τις αφηγήσεις του Allen και του ζήτησε περισσότερα στοιχεία, ώστε να επιβεβαιώσει την ιστορία του. Η απάντηση του Allen στις 25 Μαΐου 1956 δεν προσέθεσε κάτι καινούριο σε ότι αφορά την παροχή αποδείξεων για τις αφηγήσεις του και έτσι ο Jessup αποφάσισε να μην ασχοληθεί με το θέμα. Σε αυτή την απόφαση συνηγορούσε και η γενικότερη εικόνα των επιστολών του Allen, οι οποίες διακρίνονταν από ασυναρτησίες και ασυνταξίες, μια εμμονή στη χρήση κεφαλαίων και μια μίξη επιστημονικοφανών θεωριών και παράλογων συμπερασμάτων. ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ (OFFICE OF NAVAL RESEARCH) Τη άνοιξη του 1957 ο Jessup έλαβε μια πρόσκληση να επισκεφθεί το Γραφείο Ναυτικών Ερευνών στη Washington. Εκεί του έδειξαν ένα αντίτυπο του βιβλίου του τα περιθώρια του οποίου ήταν γεμάτα χειρόγραφες σημειώσεις σε τρία χρώματα και με τρεις διαφορετικούς, φαινομενικά τουλάχιστο, γραφικούς χαρακτήρες. Οι σημειώσεις περιείχαν αναπαραγωγή των όσων ο Allen είχε ισχυρισθεί σχετικά στις επιστολές του προς τον Jessup, αλλά και εκτεταμένα σχόλια για διαπλανητικά ταξίδια, τις μεθόδους πρόωσης των ιπτάμενων δίσκων, αναφορές στις θεωρίες του Einstein και του Tesla, όλα διατυπωμένα με φρασεολογία και λογική που παρέπεμπαν σε άτομα με σημαντικές επιστημονικές γνώσεις. Ο Jessup αναγνώρισε τον ένα τουλάχιστο από τους γραφικούς χαρακτήρες, ως εκείνο του Allen, ενώ γενικώς η γλώσσα και η μορφολογία των σημειώσεων παρέπεμπαν στα γράμματα που είχε λάβει. Σε μία παράξενη κίνηση την οποία το Ναυτικό επίσημα έχει χαρακτηρίσει ιδιωτική πρωτοβουλία κάποιων αξιωματούχων του Γραφείου Ναυτικού Ερευνών, το βιβλίο με τις σημειώσεις μαζί με τα γράμματα του Allen προς τον Jessup ως εισαγωγή, ανατυπώθηκε σε ένα περιορισμένο αριθμό αντιτύπων (10-130 καθώς οι αναφορές διαφέρουν). Η έκδοση αυτή έχει γίνει γνωστή ως Varo edition από το όνομα της εταιρείας στην οποία είχε ανατεθεί η αναπαραγωγή. Ο Jessup αυτοκτόνησε 2 χρόνια αργότερα στις 20 Απριλίου 1959, καθώς η ψυχολογική του κατάσταση είχε φτάσει σε πολύ άσχημο σημείο, κυρίως εξ’ αιτίας προσωπικών προβλημάτων. Το τι συνέβη στα δύο αυτά χρόνια είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστο. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο Jessup ενδιαφέρθηκε ξανά για το θέμα και πιθανότατα προσπάθησε να επικοινωνήσει ξανά με τον Allen. Παράλληλα στην ίδια χρονική περίοδο είτε μέσω συζητήσεων του Jessup με φίλους και συνεργάτες, είτε μέσω διαρροών από το Γραφείο Ναυτικών Ερευνών, η ιστορία αρχίζει να γίνεται γνωστή σε ένα ευρύτερο κύκλο ανθρώπων. Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ Στα χρόνια που ακολουθούν οι ακριβείς κινήσεις του Allen παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άγνωστες με μόνο σίγουρο το ότι βρισκόταν σε διαρκή κίνηση, πότε στο Μεξικό και πότε στις Η.Π.Α. Προς το τέλος της δεκαετίας του 1960 εμφανίζεται έντονο ενδιαφέρον από διάφορους ερευνητές για το Πείραμα της Philadelphia και τον Allen. Το 1967 εκδόθηκαν 3 βιβλία που αφορούσαν έμμεσα ή άμεσα την ιστορία μας: Brad Steiger’s «The Allende Letters» Ivan Sanderson’s «Uninvited Visitors» (ο Sanderson ήταν στενός φίλος του Jessup και πολλοί πιστεύουν ότι του είχε εμπιστευθεί αρκετές πτυχές της ιστορίας) Jacques Vallee’s «Anatomy of a Phenomenon» Τουλάχιστο ο Steiger και ο Valee έλαβαν γράμματα από τον Allen με αναφορές και παρατηρήσεις. Το 1969 φέρεται να έχει συμβεί ένα από τα πιο παράξενα περιστατικά της ιστορίας. Ο Allen επισκέφθηκε τα γραφεία της Varo και ζήτησε ένα αντίγραφο της περίφημης έκδοσης. Στη συνέχεια πήγε στα γραφεία της Οργάνωσης Έρευνας Εναέριων Φαινομένων (APRO) στο Tuscon Arizona, όπου «ομολόγησε» ότι όλη η ιστορία ήταν από την αρχή μια δικιά του φάρσα. Η επόμενη «εμφάνιση» του Allen είναι μέσα από τις σελίδες του βιβλίου The Philadelphia experiment των Moore & Berlitz το 1979. Το βιβλίο αυτό είναι ουσιαστικά εκείνο που έκανε την ιστορία γνωστή στο ευρύ κοινό και αποτελεί για πολλούς την καλύτερη έρευνα που έχει γίνει πάνω στο θέμα. Ο Moore αναφέρει πώς κατά τη διάρκεια της έρευνάς του αντάλλαξε αρκετές επιστολές με τον Allen, αλλά και συναντήθηκε μαζί του. Η τελευταία αξιόπιστα καταγεγραμμένη εμφάνιση του Allen πιστεύεται ότι έγινε το 1983, όταν και έδωσε μια συνέντευξη στη συγγραφέα Linda Strand. Πιστεύεται ότι ο Allen πέθανε στο Colorado το 1994, σύμφωνα με τα αρχεία της Υπηρεσίας Κοινωνικών Ασφαλίσεων. ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΗΓΗ Στα μέσα της δεκαετίας του ‘80 εμφανίσθηκε και κάποιος ακόμα αυτόπτης μάρτυρας του πειράματος. Πρόκειται για κάποιον Al Bielek ο οποίος ισχυρίζεται ότι ήταν ο υπεύθυνος για τα ηλεκτρονικά συστήματα κατά τη διάρκεια του πειράματος. Επίσης σύμφωνα με τα λεγόμενά του το πείραμα έλαβε χώρα σε 2 φάσεις, στις 23 Ιουλίου και τις 12 Αυγούστου του 1943 και όχι τον Οκτώβριο. Όμως η ιστορία του είναι ακόμα πιο απίστευτη. Υποτίθεται ότι το πείραμα είχε ως αποτέλεσμα τη μεταφορά του στο χρόνο από το 1943 στο 1983, αλλά και την αναγκαστική επιστροφή του πίσω ώστε να «σταματήσει» το πείραμα που «έτρεχε» ανεξέλεγκτο. Αλλά ο πιο απίθανος ισχυρισμός του Bielek είναι ότι το Ναυτικό τον είχε υποβάλλει σε πλύση εγκεφάλου ώστε να ξεχάσει την ιστορία. Οι μνήμες του ξαναήρθαν μόνο όταν είδε τη σχετική ταινία The Philadelphia experiment. Ο Bielek συνεχίζει την ιστορία του ισχυριζόμενος ότι αντίστοιχα πειράματα συνεχιζόντουσαν και στις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80 σε μυστικές εγκαταστάσεις. Ως επικεφαλείς της αρχικής ομάδας του πειράματος φέρονται οι Nikola Tesla, Albert Einstein και John Von Neumann. Εδώ και πολλά χρόνια ο Bielek υποστηρίζει τις απόψεις του με πάθος μέσω διαλέξεων, συνεντεύξεων και βιβλίων, διανθισμένων με πλήθος τεχνικών λεπτομερειών, καθώς είναι και κάτοχος διδακτορικού στις Φυσικές Επιστήμες. Κατά καιρούς έχουν εμφανισθεί και άλλοι επίδοξοι μάρτυρες οι οποίοι ισχυρίζονται ότι ήταν ειδικοί επιστήμονες οι οποίοι επέβαιναν στο πλοίο, αλλά σε γενικές γραμμές οι ιστορίες τους μοιάζουν με αυτή του Bielek και σε εντυπωσιακό βαθμό με το σενάριο της ταινίας The Philadelphia experiment του 1984. Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ Στο βιβλίο των Moore & Berlitz γίνεται και η πρώτη αναφορά στην ταυτότητα του πλοίου που υπήρξε το αντικείμενο του πειράματος. Σύμφωνα με τις έρευνες των συγγραφέων και τις αφηγήσεις του Allen το DE-173 Εldridge ήταν το πλοίο που χρησιμοποιήθηκε στο πείραμα. Επρόκειτο για ένα αντιτορπιλικό συνοδείας, εκτοπίσματος 1240tn της κλάσης Cannon. Σύμφωνα με τα επίσημα αρχείο το πλοίο εισήλθε στην υπηρεσία τον Αύγουστο του 1943 και χρησιμοποιήθηκε για τη συνοδεία νηοπομπών στο Ατλαντικό και τη Μεσόγειο μέχρι το 1945, οπότε και μεταφέρθηκε στον Ειρηνικό. Τον Ιούλιο του 1946 αποσύρθηκε στην εφεδρεία (Reserve Fleet). Σε ότι αφορά την κρίσιμη χρονική περίοδο, δηλαδή το 2ο μισό του 1943, τα επίσημα αρχεία του Ναυτικού των Η.Π.Α. αναφέρουν: Το πλοίο εισήλθε στην υπηρεσία στις 27 Αυγούστου 1943 στη Ν. York. Αναχώρησε στις 16 Σεπτεμβρίου για τις Bermuda στα πλαίσια ταξιδιού προσαρμογής. Επέστρεψε από την προσαρμογή συνοδεύοντας μια νηοπομπή στη Ν. York, όπου και κατέπλευσε στις 18 Οκτωβρίου. Παρέμεινε στη Ν. York έως την 1η Νοεμβρίου οπότε και αναχώρησε ως συνοδεία της νηοπομπής UGS-23, την οποία συνόδευσε αρχικά στο Norfolk και στη συνέχεια (3 Νοεμβρίου) στην Casablanca. Επέστρεψε στη N. York στις 17 Δεκεμβρίου ως συνοδεία της νηοπομπής GUS-22. Παρέμεινε στη N. York έως την 31η Δεκεμβρίου, οπότε και αναχώρησε για το Norfolk. Στις 15 Ιανουαρίου του 1951 μεταβιβάστηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στα πλαίσια των μεταπολεμικών προγραμμάτων ενίσχυσης. Υπήρξε 1 από τα 4 αντιτορπιλικά της κλάσης Cannon που δόθηκαν στο Ελληνικό Π.Ν. και έγιναν γνωστά ως «τα θηρία», καθώς ονοματίστηκαν ΑΕΤΟΣ, ΙΕΡΑΞ, ΠΑΝΘΗΡ και ΛΕΩΝ. Δύο από αυτά έμελλε να γίνουν διάσημα: ο ΑΕΤΟΣ καθώς ήταν το πλοίο που «πρωταγωνίστησε» σε αρκετές ταινίες μεταξύ των οποίων Τα κανόνια του Ναβαρόνε και Η Αλίκη στο Ναυτικό και ο ΛΕΩΝ, D-54, όπως ονομάσθηκε το DE-173 Eldridge. Έχει γραφθεί από αρκετούς ερευνητές ότι αξιωματικοί και ναύτες που υπηρέτησαν στο ΛΕΩΝ ανέφεραν παράξενες καταστάσεις που είχαν να κάνουν τόσο με τα ηλεκτρολογικά του πλοίου (καλώδια που έμοιαζαν να ξεκινούν από το πουθενά και να καταλήγουν στο πουθενά), σφραγισμένα διαμερίσματα, παραισθήσεις των μελών του πληρώματος. Έχει επίσης γραφεί ότι οι σελίδες του ημερολογίου του πλοίου από τον Αύγουστο μέχρι το Σεπτέμβριο του 1943 λείπουν. Άλλες πάλι αναφορές θέλουν τον ΑΕΤΟ να παρουσιάζει παράξενη συμπεριφορά εξαφανιζόμενος από τα ραντάρ κατά τη διάρκεια ασκήσεων και με αρκετές δυσκολίες στις επικοινωνίες. Έτσι αρκετοί καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ήταν ο ΑΕΤΟΣ και όχι ο ΛΕΩΝ το πλοίο του πειράματος και ότι σκόπιμα το Ναυτικό των Η.Π.Α. «άλλαξε» τα πλοία κατά την παράδοσή τους στην Ελλάδα, ώστε να μπερδευτούν τα ίχνη. Το ΛΕΩΝ υπηρέτησε έως το 1991, οπότε και παροπλίστηκε μεταφερόμενο στην Αμφιάλη. Το πλοίο οδηγήθηκε προς διάλυση προς το τέλος της δεκαετίας του ‘90. Ο ΑΕΤΟΣ, επίσης υπηρέτησε μέχρι το 1991, και παρέμεινε στην Αμφιάλη μέχρι το 1993 οπότε και δωρίθηκε από την Ελληνική κυβέρνηση στην Ένωση Ναυτικών Αντιτορπιλικών Συνοδείας (Destroyes Escort Sailors Association). Τα έξοδα της επιστροφής χρηματοδοτήθηκαν, μέσω εισφορών $275.000 από μέλη της ένωσης. Το πλοίο μεταφέρθηκε στη N. York, συνοδεία ενός ρωσικού ρυμουλκού, στις 23 Αυγούστου 1993. Παρέμεινε στο Αεροναυτικό Μουσείο του USS Interpid (N. York), όπου και αφού επισκευάσθηκε και επαναεξοπλίσθηκε σύμφωνα με τη μορφή του κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, στις 30/4/1994 επανακαθελκύστηκε με το αρχικό του όνομα USS Slater DE-766. Να σημειωθεί ότι η μετασκευή έγινε από εθελοντές και όχι από εργολάβους ή συνεργεία του Πολεμικού Ναυτικού των Η.Π.Α. και σε κοινή θέα, σε μη προστατευόμενη περιοχή. Στη συνέχεια παρέμεινε πλάι στο USS Interpid μέχρι τον Οκτώβριο του 1997, όταν μεταφέρθηκε στη πόλη του Albany NY στον ποταμό Hudson, όπου και έδεσε μόνιμα ως ναυτικό μουσείο. Να σημειωθεί ότι το πλοίο δεν ανήκει στο Πολεμικό Ναυτικό των Η.Π.Α., αλλά στην Ένωση Ναυτικών Αντιτορπιλικών Συνοδείας (DESA), ενώ συγκαταλέγεται στον κατάλογο των ιστορικών μνημείων της πολιτείας της N. York. Για την ιστορία, τα επίσημα αρχεία του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ αναφέρουν ότι το DE-766 Slater εισήλθε στην υπηρεσία στις 1/5/1944. ΟΙ ΘΕΩΡΙΕΣ Οι βασικές θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί γύρω από το πείραμα της Φιλαδέλφεια είναι ουσιαστικά σε δύο κατευθύνσεις: Η πρώτη είναι εκείνη των οπαδών του μυστηρίου και υποστηρίζει ότι πράγματι έγινε ένα πείραμα το οποίο είχε ως στόχο την απόκρυψη ενός πλοίου από τα ραντάρ και/ή από τα ανθρώπινα μάτια. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε ισχυρό ηλεκτρομαγνητικό πεδίο σε εφαρμογή των θεωριών του Einstein για τα ενοποιημένα πεδία και του Tesla για τον ηλεκτρομαγνητισμό. Οι περισσότεροι ισχυρίζονται ότι το πείραμα είχε τραγικά και απροσδόκητα αποτελέσματα, τόσο σε ότι αφορά τις ζωές των μελών του πληρώματος, όσο και τα επιστημονικά δεδομένα καθώς πιθανολογείται η δημιουργία μιας ρωγμής στη συνέχεια του χωροχρόνου. Η δεύτερη είναι εκείνη των σκεπτικιστών, αλλά και η επίσημη θέση του Ναυτικού. Σύμφωνα με αυτή το πείραμα δεν έλαβε ποτέ χώρα, ενώ οι διάφορες αναφορές (Allen) οφείλονται σε κακή αντίληψη των διαδικασιών απομαγνήτισης των πλοίων για τον κίνδυνο των μαγνητικών ναρκών ή και άλλων πειραματικών, αλλά καθόλου εξωτικών εφαρμογών (νέου τύπου έλικες πρόωσης, ρυμουλκούμενες διατάξεις σόναρ, συστήματα, προστασίας από ηχοεντοπισμό κ.α.) με κύριο στόχο τη δημιουργία ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος απέναντι, κυρίως, στα Γερμανικά υποβρύχια. Χαρακτηριστικά η διαδικασία της απομαγνήτισης, από τεχνική άποψη, πλησιάζει αρκετά τις διάφορες περιγραφές για το πείραμα (γινόταν και γίνεται με τη βοήθεια ασθενούς ηλεκτρομαγνητικού πεδίου που δημιουργείται από καλώδια που διατρέχουν το κέλυφος του πλοίου, ώστε το πλοίο να χάσει το μαγνητικό φορτίο του και γίνει «αόρατο» για τις μαγνητικές νάρκες). Έχοντας αναφέρει τα βασικότερα ιστορικά στοιχεία και τις δύο βασικές θεωρίες είναι μάλλον καιρός για μια προσεκτική ανάλυση των παραμέτρων που ανέδειξαν μια φαινομενικά απίστευτη ιστορία, σε έναν από τους μύθους του 20ου αιώνα. ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ Τα δύο άτομα τα οποία φέρονται ως οι κύριοι μάρτυρες, ο Allen και ο Bielek, κάθε άλλο παρά ανταποκρίνονται στην περιγραφή ενός αξιόπιστου μάρτυρα. Ιδιαίτερα η περίπτωση του 2ου που ουσιαστικά περιγράφει το σενάριο της ταινίας του 1984 η οποία υπήρξε και η αφορμή του να θυμηθεί την ιστορία του, είναι μάλλον αστεία. Ο λόγος για τον οποίο εξακολουθεί να αναφέρεται ως μάρτυρας είναι οι αρκετά λεπτομερείς και εμπεριστατωμένες περιγραφές του σε ότι αφορά τις τεχνικές και επιστημονικές παραμέτρους, ζητήματα τα οποία έχει την ευχέρεια να χειρισθεί χάρις στην κατάρτισή του. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν έχει προσφέρει ούτε μία πραγματικά πειστικά απάντηση-απόδειξη, γεγονός που τον έχει καταστήσει «μη μάρτυρα» για τους σοβαρούς ερευνητές. Το ίδιο ισχύει και για άλλους «μάρτυρες», όπως κάποιος Drue, ο οποίος υποστηρίζει ότι σκοπός του πειράματος ήταν από την αρχή ένα ταξίδι μέσα στο χρόνο. Επίσης και ίδιος άργησε να ανακτήσει τη μνήμη του και άρχισε να πουλά τις «εμπειρίες» του σχετικά με το συμβάν με τη μορφή βιβλίων, διαλέξεων και κασετών περίπου στα μέσα της δεκαετίας του ‘90. Η περίπτωση του Allen είναι διαφορετική. Αν ο Bielek έχει «κατορθώσει» να είναι ο γραφικός της ιστορίας, ο Allen είναι, ή μάλλον ήταν, ο μυστηριώδης. Παρόλα αυτά όμως αν εξετάσει κανείς την ουσία της διήγησής του, οι πληροφορίες τις οποίες μεταφέρει δεν είναι απόλυτα προσωπική μαρτυρία. Κατ’ αρχήν έχει όντως επιβεβαιωθεί ότι υπηρέτησε στο USS Andrew Furuseth την επίμαχη περίοδο. Το ενδιαφέρον είναι ότι το μοναδικό πράγμα που, σύμφωνα με την περιγραφή του, είδε ο Allen είναι τη σύντομη εμφάνιση του πλοίου στο Norfolk, δεν είδε ούτε την προετοιμασία του πειράματος στη Philadelphia, ούτε τα παράξενα περιστατικά με τους ναύτες που αναφέρει, ούτε την τραγική εικόνα του πλοίου, όπως την περιγράφει, με την επιστροφή του στη Philadelphia. Όλα τα υπόλοιπα είναι έμμεσες μαρτυρίες, ιστορίες που άκουσε ή κείμενα που διάβασε στις εφημερίδες. Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι μια εφημερίδα της Philadelphia είχε αναφερθεί στο γεγονός της εξαφάνισης και επανεμφάνισης του πλοίου, ποτέ όμως κανένας δε μπόρεσε να βρει το συγκεκριμένο φύλο. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η έλλειψη άλλων αξιόπιστων μαρτύρων, αν υποθέσουμε ότι ο Allen είναι τέτοιος. Η ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ Ο Allen και ο Bielek αποτυγχάνουν να συμφωνήσουν σε μια πολύ βασική παράμετρο: το πότε. Οι διηγήσεις τους διαφέρουν κατά 2 μήνες, χρονικό διάστημα που πέρα από την προφανή ασυμφωνία εισάγει και μια νέα παράμετρο. Εάν υποθέσουμε ότι το πείραμα όντως συνέβη και ότι η ημερομηνία που δίνει ο Allen είναι η σωστή, δηλαδή μετά την επίσημη είσοδο του πλοίου στην ενεργό υπηρεσία, τότε θα ήταν απόλυτα φυσικό να περιμένει κανείς ότι περισσότερα από 50 χρόνια μετά κάποιο από τα μέλη του πληρώματος του Eldridge θα έλεγε κάτι ή θα του ξέφευγε κάτι. Αντίθετα στη συγκέντρωση που είχαν τα μέλη του πληρώματος το 1999, έδειξαν να διασκεδάζουν αρκετά με τη διασημότητα που έχει κερδίσει το πλοίο τους. Αντίθετα, η αφήγηση του Bielek ξεπερνά αυτό το εμπόδιο, καθώς τοποθετεί το πείραμα στα τέλη Ιουλίου, αρχές Αυγούστου, περίοδος κατά την οποία το Eldridge δεν είχε επίσημα ενεργοποιηθεί. Ο Bielek θεωρεί ότι το πείραμα εκτελέστηκε όχι με το κανονικό πλήρωμα που δεν είχε ακόμα αναλάβει, αλλά με ένα σκιώδες πλήρωμα. Μετά το πείραμα, όσα από τα μέλη του πληρώματος επέζησαν, εγκλείστηκαν σε ψυχιατρεία, τόσο γιατί το είχαν ανάγκη, όσο και για να εξασφαλισθεί η σιωπή τους. Έτσι εξηγεί ο Bielek και την απουσία μαρτυριών. Μια πονηρή σκέψη θα ήταν ότι ο Bielek υπήρξε πιο προσεκτικός στο να προετοιμάσει την ιστορία του, άλλωστε είχε και περισσότερο χρόνο. ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ Θα μπορούσε να παρατηρήσει κανείς ότι δίνεται πολύ μεγάλη σημασία στην ταυτότητα του πλοίο το οποίο πήρε μέρος στο πείραμα. Και πράγματι έτσι είναι. Αυτό έχει συμβεί για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με την πρακτική αξία ενός τέτοιου στοιχείου, καθώς δίνει τη δυνατότητα να διεξαχθεί έρευνα, να αναζητηθούν αρχεία, να ακολουθηθεί ένα καταγεγραμμένο ιστορικό. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι δεν υπάρχει άλλο, πραγματικό χειροπιαστό στοιχείο για να ασχοληθεί κανείς. Έτσι για περισσότερα από 20 χρόνια, από το 1979 όταν το βιβλίο των Moore & Berlitz αποκάλυψε την ταυτότητα του πλοίου, εξακολουθεί μια συζήτηση για το ιστορικό του Eldridge, πού ήταν στις 12 Αυγούστου, στις 28 Οκτωβρίου, τι όνομα πήρε όταν ήρθε στην Ελλάδα, ήταν ο ΑΕΤΟΣ ή ο ΛΕΩΝ; Έχει άραγε τόση σημασία; Αξίζει να σκεφθεί κανείς τα ακόλουθα σημεία: Γιατί επελέγη ένα ολοκαίνουριο και πολύτιμο στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο, αντιτορπιλικό συνοδείας και όχι κάποιο γερασμένο πλοίο της ακτοφυλακής ή άλλο λιγότερο χρήσιμο πλοίο; Ακόμη και εάν αποφασίσθηκε να εκτελεσθεί ένα τόσο σημαντικό πείραμα σε κοινή θέα και διακινδυνεύοντας ένα ολοκαίνουριο σκάφος, πόσο δύσκολο θα ήταν, για στοιχειώδεις λόγους παραπλάνησης, να χρησιμοποιηθεί όχι το πραγματικό D-173, αλλά κάποιο άλλο παρόμοιο «μεταμφιεσμένο»; Σκοπός μιας τέτοιας κίνησης θα ήταν η παραπλάνηση οποιουδήποτε αδιάκριτου παρατηρητή και η συγκάλυψη της πραγματικής ταυτότητας του «αόρατου» πλοίου. Τέτοιες πρακτικές ήταν και είναι πολύ συχνές, ακόμα και σε καιρό ειρήνης, ώστε να επιτυγχάνεται σύγχυση του εχθρού σε ότι αφορά τη διάταξη των ναυτικών μονάδων. Να σημειωθεί ότι υπήρχαν περίπου 70 πλοία της κλάσης Cannon απόλυτα όμοια με το Eldridge και περίπου άλλα τόσα της κλάσης Evarts, όμοια σε μεγάλο βαθμό. Εάν πράγματι το πείραμα έγινε στη Philadelphia και το πλοίο ήταν το Eldridge, για πιο λόγο να δοθεί λίγα χρόνια σε μια άλλη, σύμμαχο έστω, χώρα; Εάν το πλοίο δεν είχε καμιά επιστημονική αξία, το πιο λογικό θα ήταν να χρησιμοποιηθεί κάποια στιγμή ως στόχων ασκήσεων με αληθινά πυρά, ώστε να εξαφανισθεί κάθε ίχνος του. Με αυτό τον τρόπο τα ίχνη θα εξαφανιζόντουσαν πολύ πιο αποτελεσματικά απ’ ότι με την παράδοσή του σε μια άλλη χώρα, έστω και τόσο μακρινή, όσο η Ελλάδα. Εάν το πλοίο ήταν ακόμα χρήσιμο για μελλοντικές έρευνες, το πιο λογικό θα ήταν να βρεθεί κάποιος εύσχημος τρόπος για την παραμονή του και συντήρησή του (π.χ. ως μνημείο σε κάποια μικρή πόλη στις ακτές του Ατλαντικού για να θυμίζει τον πόλεμο των νηοπομπών). Να σημειωθεί ότι άλλα πλοία της κλάσης Cannon παρέμειναν στις Η.Π.Α. σε υπηρεσία μέχρις τα μέσα της δεκαετίας του ‘70 οπότε και άλλα χρησιμοποιήθηκαν ως στόχοι, ενώ άλλα οδηγήθηκαν σε διάλυση. Μια απάντηση θα μπορούσε να είναι ότι η μεταφορά του στην Ελλάδα επιτυγχάνει τόσο τη διατήρησή του στη «ζωή», όσο και την απομάκρυνσή του από το γεωγραφικό χώρο που θα μπορούσε να είναι πεδίο αδιάκριτων ερευνών. Παρόλα αυτά το πιο λογικό θα ήταν το προφανές: να δηλωθεί ότι παραδίδεται στην Ελλάδα το Eldridge, ενώ στην πραγματικότητα παραδόθηκε κάποιο άλλο με το οποίο άλλαξε ταυτότητα το πραγματικό πλοίο του πειράματος. Έχει ήδη αναφερθεί ότι οι σελίδες του ημερολογίου του ΛΕΩΝ που αναφέρονται στην επίμαχη περίοδο του πειράματος έλειπαν. Ακόμα και εάν το πείραμα έγινε και το πλοίο ήταν το Eldridge και στη συνέχεια παραδόθηκε στο Ελληνικό ΠΝ με το όνομα ΛΕΩΝ, πόσο δύσκολο θα ήταν να τοποθετηθεί στο πλοίο ένα πλαστό ημερολόγιο; Μπροστά σε ένα πείραμα τα αποτελέσματα του οποίου αποτελούν ότι σημαντικότερο έχει κάνει ο άνθρωπος από την ανακάλυψη της φωτιάς, μάλλον θα μπορούσε να παραβιασθεί ο ναυτικός κανόνας της ιερότητας του ημερολογίου, ώστε να μη δημιουργούνται υποψίες και θεωρίες. Σε κάθε περίπτωση η μαρτυρία ότι οι σχετικές σελίδες λείπουν δεν έχει λογική βάση καθώς τα ημερολόγια του πλοίου που αναφέρονται στην υπηρεσία του πλοίου στο ΠΝ των Η.Π.Α. βρίσκονται στη διάθεση του κάθε ενδιαφερόμενου στα Εθνικά Αρχεία των Η.Π.Α., όπου φυλάσσονται όλα τα μη χαρακτηρισμένα ή αποχαρακτηρισμένα ημερολόγια. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου το μέγιστο χρονικό διάστημα που το ημερολόγιο ενός πλοίου παρέμενε σε αυτό ήταν ένας χρόνος. Στην συνέχεια φυλασσόταν στο αρχείο της Διοίκησης Επιχειρήσεων. Απ’ ότι φαίνεται το τελικό συμπέρασμα πρέπει να είναι ότι ακόμα και εάν το πείραμα έγινε, το πλοίο το οποίο έλαβε μέρος δεν ήρθε ποτέ στην Ελλάδα. Όσο για τους «θρύλους» που συνοδεύουν το ΛΕΩΝ ή το ΑΕΤΟΣ, είναι μάλλον γνωστό ότι οι ναυτικοί, από την εποχή του Οδυσσέα ακόμη, είναι από τους μεγαλύτερους παραμυθάδες. Αυτό δε συμβαίνει πάντα σκόπιμα και όποιος έχει περάσει κάποιο χρονικό διάστημα πάνω σε πλοίο ως μέλος πληρώματος θα καταλαβαίνει. ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ Τις περισσότερες φορές οι αναφορές στο πείραμα της Φιλαδέλφεια συνοδεύονται από ενδελεχείς αναλύσεις των θεωριών των ενοποιημένων πεδίων, του ηλεκτρομαγνητισμού, πρακτικών πειραμάτων για το πώς μπορεί πράγματι να καμφθεί το φως, η σχέση χώρου και χρόνου. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις οι αναλύσεις είναι πραγματικά επιμορφωτικές και εμπεριστατωμένες. Όμως το αντικείμενο δεν είναι εάν το πείραμα ήταν ή είναι εφικτό. Ο μύθος του πειράματος δεν έχει κτισθεί στη διαφωνία του αν είναι εφικτό ή όχι, άλλωστε οι μαρτυρίες καταδεικνύουν αποτυχία, αλλά του αν έγινε ή όχι και αν η ιστορία που έχει καταγραφεί είναι η ιστορία ενός τέτοιου πειράματος. Συμπερασματικά, η μη ύπαρξη επιστημονικής βάσης και τεχνικής επάρκειας δεν αποδεικνύει ότι η ιστορία του Allen ή του Bielek είναι ψεύτικη, όπως βέβαια ισχύει και το ακριβώς αντίστροφο. Είναι δεδομένο ότι η ηλεκτρονική απόκρυψη είναι στο επίκεντρο του τεχνολογικού ενδιαφέροντος. Άλλωστε σήμερα υπάρχουν αεροσκάφη και πλοία που έχουν ενσωματωμένες τεχνικές ηλεκτρονικής απόκρυψης οι οποίες βασίζονται είτε σε κατάλληλο σχήμα και υλικά κατασκευής, ώστε να ελαχιστοποιείται η επιστροφή σήματος (παθητική απόκρυψη, αεροσκάφη stealth), είτε σε συνδυασμό της παθητικής απόκρυψης με αδρανοποίηση της ηλεκτρονικής υπογραφής μέσω ηλεκτρονικής σιγής (απενεργοποίηση των ραντάρ). ΕΡΕΥΝΕΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ Δυστυχώς, από την αρχή της ύπαρξης καταγεγραμμένης ιστορίας του πολιτισμού, οι πόλεμοι και γενικότερα οι στρατιωτικές εφαρμογές είναι από τους κύριους παράγοντες επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου. Ουσιαστικά η περίοδος έντασης κατά τη διάρκεια μιας ένοπλης σύρραξης επιταχύνει σε μεγάλο βαθμό την τεχνολογική πρόοδο, καθώς οι αντιμαχόμενοι αναζητούν τρόπους να αποκτήσουν κάθε είδους υπεροχή στο πεδίο της μάχης. Ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος και η περίοδος λίγο πριν από αυτόν οδήγησε σε πλήθος τεχνικές εξελίξεις, αν και πολλές από αυτές ήταν και εξακολουθούν να είναι αμφίβολης χρησιμότητας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οι εξελίξεις στην κατασκευή συνθετικών ελαστικών, η εξέλιξη των αεριωθούμενων αεροσκαφών και των πυραύλων, η εξέλιξη του ραντάρ, νέες μέθοδοι βιομηχανικής παραγωγής με στόχο την αυξημένη παραγωγικότητα και τυποποίηση και άλλες πολλές. Οι περισσότερες από τις εξελίξεις αυτές ήταν αποτέλεσμα ερευνητικών προγραμμάτων με μέσο ή μεγάλο βαθμό μυστικότητας για προφανείς λόγους. Φυσικά στην κορυφή των μυστικών ερευνητικών προγραμμάτων στέκεται το σχέδιο Manhattan, το πρόγραμμα εξέλιξης της ατομικής βόμβας, με κέντρο την έρημο του New Mexico. Πρέπει να θεωρείται δεδομένο και κατά καιρούς γίνονται σχετικές αποκαλύψεις ότι κατά τη διάρκεια του πολέμου «έτρεξαν» πλήθος μυστικά ερευνητικά προγράμματα και από τις δύο πλευρές του λόφου, τα οποία δεν είχαν τα επιθυμητά αποτελέσματα, μερικά από αυτά σε τομείς της επιστήμης που δεν είναι ακόμα απόλυτα ξεκάθαροι. Άρα δεν θα ήταν απίθανο να έγιναν απόπειρες πρακτικής αξιοποίησης των θεωριών των ενοποιημένων πεδίων και του ηλεκτρομαγνητισμού για την οπτική ή ηλεκτρονική απόκρυψη αεροσκαφών, πλοίων ή οχημάτων εδάφους. Όμως έγινε ένα τέτοιο πείραμα στη Philadelphia σε ένα αντιτορπιλικό συνοδείας; Για ποιο λόγο επελέγη για τη διεξαγωγή ενός τόσο σπουδαίου πειράματος ένα μέρος όπως η Philadelphia και όχι κάποιο μέρος καλύτερα προφυλαγμένο από αδιάκριτα μάτια; Και όταν αναφέρεται κανείς για αδιάκριτα μάτια ίσως δεν αναφέρεται τόσο στα μάτια του Allen, όσο σε εκείνα Γερμανών πρακτόρων. Ήταν γνωστό ότι λιμάνια και βάσεις όπως αυτά της N. York, της Philadelphia και του Norfolk, ήταν από τα αγαπημένα σημεία παρατήρησης των πρακτόρων της Abwher (Γερμανική Υπηρεσία Πληροφοριών) οι οποίοι με αυτό τον τρόπο ενημέρωναν τη Γερμανική διοίκηση για το ποια πλοία και νηοπομπές αναχωρούσαν για τον Ατλαντικό. ΟΙ ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ Επίσημα το Ναυτικό των Η.Π.Α. έχει αρνηθεί την ύπαρξη οποιουδήποτε σχετικού ερευνητικού προγράμματος την εποχή του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και άρα την εκτέλεση του Πειράματος της Philadelphia. Ένα κομβικό σημείο στην όλη ιστορία είναι η κλήση του Jessup στο Γραφείο Ναυτικών Ερευνών και η έκδοση Varo που ακολούθησε. Όλοι οι οπαδοί του πειράματος στέκονται -και όχι άδικα- στο ενδιαφέρον του Ναυτικού για τις αναφορές στο πείραμα και τις άλλες σημειώσεις στο βιβλίο του Jessup. Επίσημα η όλη ενέργεια της κλήσης του Jessup και της έκδοσης Varo, αποδίδεται σε προσωπικό ενδιαφέρον και πρωτοβουλία συγκεκριμένων αξιωματούχων του Γραφείου Ναυτικών Ερευνών και όχι σε υπηρεσιακή πράξη. Είναι πάντως γεγονός και επισημαίνεται από πολλούς ερευνητές, ότι αυτά τα γεγονότα είναι που δημιούργησαν το πείραμα της Philadelphia και όχι οι επιστολές του Allen. Η έκδοση Varo και η σκοπιμότητά της δημιούργησαν την αίσθηση του έντονου ενδιαφέροντος του Ναυτικού για το θέμα και άρα την υποψία ότι «κάτι συμβαίνει». ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Ο μύθος του πειράματος της Philadelphia στηρίχθηκε ουσιαστικά σε μια απίστευτη και απόλυτα ατεκμηρίωτη ιστορία (Allen), σε ένα ομολογουμένως παράξενο, ίσως και ύποπτο, ενδιαφέρον του Γραφείου Ναυτικών Ερευνών (έκδοση Varo), σε μια μάλλον προσωπική τραγωδία (Jessup) και σε ένα διαφημιστικό-επικοινωνιακό τέχνασμα (ταυτοποίηση του πλοίου). Είναι κοινό μυστικό ότι δεν υπάρχει ούτε ένα στοιχείο, πραγματικό και χειροπιαστό, από εκείνα που η νομική επιστήμη ονομάζει πειστήρια, που να ενισχύει την ιστορία του Allen και την ανάπτυξή της από το βιβλίο που έχει θεωρηθεί η επιτομή του γεγονότος (το βιβλίο των Moore & Berlitz). Υπάρχει μόνο μια ένδειξη, το ενδιαφέρον του Γραφείου Ναυτικών Ερευνών. Και όλα αυτά μετά από 45 χρόνια ερευνών, θεωριών και αναζητήσεων από πολλούς ερευνητές, ευφυείς και με πρόσβαση σε αρκετές πηγές. Με βάση λοιπόν την απλή λογική, η ιστορία του πειράματος όπως έχει γίνει μέχρι σήμερα γνωστή, δεν είναι αληθινή. Μάλλον στηρίζεται στη λανθασμένη αντίληψη του Allen για πράγματα που είδε και κυρίως άκουσε, σε συνδυασμό με τη δημιουργική φαντασία του και την αναπαραγωγή της ιστορίας τα επόμενα χρόνια από ερευνητές και συγγραφείς, άλλες φορές καλοπροαίρετους και άλλες φορές με αντικείμενο το κέρδος ή/και τη φήμη. Η μοναδική περίπτωση να αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το πείραμα έγινε, είναι η σχετική επίσημη παραδοχή από το Ναυτικό ή την κυβέρνηση των Η.Π.Α. Κάτι εντελώς απίθανο γιατί ισοδυναμεί με αποδοχή του ότι όσα έχουν δηλωθεί μέχρι σήμερα είναι ψέματα. Από την άλλη πλευρά ποτέ δε θα πάψουν να υπάρχουν εκείνοι που έστω και χωρίς αποδείξεις, παρά μόνο με αδύναμες ενδείξεις, θα συνεχίσουν να πιστεύουν ότι το 1943, στην περιοχή της Philadelphia, έγινε κάτι που μπορεί να ανατρέψει την καθημερινή εικόνα που έχουμε για τον κόσμο μας. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ & ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ Allen C., The letters to M. Jessup, (1956) Bempos T., The Philadelphia Experiment, FLIGHT magazine vol 41 July-August 1986 Berlitz C., Without a trace, (1977) Berlitz C.- Moore W., The Philadelphia Experiment, (1979) Commander X, Philadelphia Experiment Chronicles, (1994) Department of the Navy, Philadelphia Experiment the official statement, (2000) Department of the Navy, Office of Naval Research, Philadelphia Experiment information sheet, (1996) Department of the Navy, Online library of selected images, USS Eldridge (DE-173), 1943-1951 Greek Navy Old ships Goerman R., The mystery man behind the Philadelphia Experiment, (1980) Guthrie J., An interview with Al Bielek Pantoulas G., The current whereabouts of the USS Eldridge, (1996) Turell S., Anatomy of a hoax the rebuttal, (1997) Shelton M., Quest for truth: The Philadelphia Experiment Steiger B., Philadelphia Experiment and other UFO conspiracies, (1990) Valee J., Anatomy of a hoax, (1993) Unknown, A twisted tale: The Philadelphia Experiment http://www.e-telescope.gr/el/mystery-and-strange/282-philadelphia-experiment

ΜΑΥΡΗ ΓΑΤΑ: ΜΥΣΤΗΡΙΟ, ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ

Κανένα άλλο είδος γάτας, καθαρόαιμο ή όχι, δεν είναι περισσότερο βουτηγμένο στο μύθο και το μυστήριο, όσο είναι η μαύρη γάτα. Από το βασικό χαρακτηρισμό «καλότυχη κακότυχη», μέχρι τον περίπλοκο συμβολισμό που σχετίζεται με διαφορετικές χώρες, οι μαύρες γάτες έχουν υπάρξει τμήμα της πολιτιστικής ιστορίας του κόσμου, από την αυγή του καταγεγραμμένου χρόνου. Χωρίς αμφιβολία, η πιο κοινή συσχέτιση αφορά τις μάγισσες και τις μαύρες γάτες ως οικείες τους, μαζί με βατράχους, πουλιά και φίδια. Οι παγανιστικές θρησκείες στην Ευρώπη είχαν τη μαγεία ως κυρίαρχή τους πίστη και αυτή σχετιζόταν με ζώα της φύσης, συμπεριλαμβανομένων των γάτων. Καθώς ο Χριστιανισμός έγινε πιο ισχυρός, το 15ο αιώνα το κυνήγι μαγισσών επικεντρώθηκε γύρω από ηλικιωμένες γυναίκες, που ήταν πιο πιθανό να ζουν μόνες τους και να έχουν γάτες ως συντροφιά. Οι γυναίκες έγιναν ο κύριος στόχος μομφής αν κάποιο είδος καταστροφής χτυπούσε κάποιο χωριό, ιδιαίτερα αν είχαν ένα γάτο που ήταν μαύρος, το χρώμα της μαγείας και του μυστηρίου. Αφθονούν οι ιστορίες σχετικά με μεταμορφώσεις, στις οποίες κάποια γάτα τραυματιζόταν κατά τη διάρκεια που είχε κάποια μάχη με δεισιδαίμονες ανθρώπους. Την ημέρα οι γυναίκες που είχαν συσχετιστεί με τις γάτες βρισκόντουσαν να έχουν παρόμοια τραύματα. Η εικόνα μιας μάγισσας να καίγεται στον πάσσαλο μαζί με τη γατίσια συντροφιά της είναι βαθιά χαραγμένη στην ιστορία, ακόμη και μέσα στην παράδοση της Αμερικής το 17ο αιώνα. Υπήρχε ακόμη η πεποίθηση ότι οι γάτες θυσιάζονταν από μάγισσες κατά τη διάρκεια των τελετουργικών τους, αλλά αυτό έρχεται σε αντίφαση με το φιλικό προς τη φύση πνεύμα της μαγείας. Είναι κάποιες φορές δύσκολο να διακρίνει κανείς τη μυθολογία της μαύρης γάτας από τις γάτες γενικά. Η εικόνα της γάτας που περιτυλίγεται σε ένα κύκλο όπως ένα ερπετό, μπορεί να ερμηνευτεί ως σύμβολο της αιωνιότητας ή ακόμα και ως σύμβολο της κόλασης, που οδηγεί στη δοξασία ότι οι μαύρες γάτες είναι μοχθηρές. Υπάρχει ακόμη η εικόνα του κοσμικού Καταστροφέα, στην οποία η γάτα και το φίδι παλεύουν μεταξύ τους. Καθώς η ουράνια γάτα του ηλιακού θεού Ρα πάλεψε με το σκοτάδι της νύχτας, ο Καταστροφέας πήρε τη μορφή ενός φιδιού. Ωστόσο, το φίδι μπορεί να είναι επίσης ένα σύμβολο φωτός και ζωής. Καθώς ο ήλιος έδυε, έπαιρνε τη μορφή ενός φλεγόμενου φιδιού και η γάτα τότε γινότανε σκοτάδι, θάνατος και χάος. Οι Καταστροφείς δεν είναι ούτε αρσενικοί, ούτε θηλυκοί, αν και η περιβάλλουσα άποψη για τη γάτα την οδηγούσε στο να εμφανίζεται ως ένα σύμβολο για την σκοτεινότερη πλευρά της θηλυκότητας. Ως τέτοια η μαύρη γάτα έγινε μια από τις μεγαλύτερες θεότητες της καταστροφής, γνωστή για το παιχνίδι της γάτας και του ποντικιού με τους νεαρούς θεούς της γονιμότητας της άνοιξης. Έκανε έρωτα μαζί τους, τους ευνούχιζε και τέλος τους σκότωνε. Δύο μαύρες γάτες έσερναν το άρμα της ηλιακής θεάς Φρέγια. Οδηγώντας τις Βαλκυρίες έγινε γνωστή ως η θεά του θανάτου. Στη Γερμανία ήταν γνωστή ως Χελ και αντιπροσώπευε την καταστρεπτικότητα του χειμώνα. Ως ένας φορέας της Χελ, η μαύρη γάτα θεωρούνταν από πολλούς ως ένας οιωνός του θανάτου. Πολλές ιστορίες λέγονται για φαντάσματα μαύρων γατών, που εθεάθησαν από ανθρώπους στο κρεβάτι του θανάτου τους, ή από τους συγγενείς τους. Οι Γερμανοί και οι Ιταλοί πίστευαν ότι αν μια μαύρη γάτα πηδούσε πάνω στο κρεβάτι ενός άρρωστου ανθρώπου, ο θάνατός του ήταν αναπόφευκτος. Οι Αιγύπτιοι ήταν γνωστό ότι ειδωλοποιούσαν τις γάτες και τους φερόντουσαν όπως στους βασιλείς. Βρέθηκε ένα νεκροταφείο που περιείχε χιλιάδες μούμιες από μαύρες γάτες. Ο φόνος μιας γάτας τιμωρούνταν με θάνατο. Έβλεπαν τη γάτα ως ένα νυχτερινό πλάσμα, που περπατούσε στις σκιές με μεγάλη αυτοπεποίθηση, με την τέλεια ικανότητα να νιώθει και να αισθάνεται το περιβάλλον στο σκοτάδι της νύχτας. Για το λόγο αυτό θεωρούνταν ως ένα ζώο σύμβολο της μεταθανάτιας ύπαρξης. Στη Βρετανία και την Ιαπωνία αν ο δρόμος ενός ανθρώπου διασταυρωνόταν με μιας γάτας, αυτό θα του έφερνε καλοτυχία, αλλά η ίδια συγκυρία θεωρείται ως κακοτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες και διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες. Μια σκωτική πρόληψη θεωρεί τη θέαση μιας μαύρης γάτας στη βεράντα ενός σπιτιού ως σημάδι ευημερίας. Οι αγρότες της Λάτβια πιστεύουν ότι οι μαύρες γάτες στις δεξαμενές των σπόρων τους είναι το πνεύμα του Rungis, ενός θεού της συγκομιδής. Σε αντίθεση, οι Κινέζοι πίστευαν ότι οι μαύρες γάτες ήταν οι προάγγελοι λιμών και φτώχειας. Στη Φιλανδία θεωρούσαν ότι οι μαύρες γάτες μετέφεραν τις ψυχές των νεκρών στον άλλο κόσμο. Οι Κέλτες πίστευαν ότι οι μαύρες γάτες ήταν μετεμψυχωμένα όντα, ικανά να βλέπουν στο μέλλον. Στην Ινδία πιστεύεται ότι μια μετενσαρκωμένη ψυχή θα μπορούσε να απελευθερωθεί ρίχνοντας μια μαύρη γάτα μέσα σε μια φωτιά. Στη Βεγγάλη οι γυναίκες του λαού μπορούσαν να μετατρέψουν την ψυχή τους σε μαύρη γάτα και πίστευαν πως οποιοδήποτε κακό πάθαινε η γάτα θα το υπέφερε και η γυναίκα. Στη Νορμανδία υπήρχε η δοξασία, πως εάν κάποιος διασταυρώσει την πορεία του με την πορεία μιας γάτας στο φως του φεγγαριού, ήταν πολύ πιθανό να πεθάνει από επιδημία, ενώ στη Ρωσία έπρεπε κανείς σ' αυτήν την περίπτωση να αλλάξει δρόμο ή να τον περάσει κρατώντας ένα κουμπί. Ωστόσο, η μπλε γάτα (το μπλε θεωρείται ως λιγότερο έντονο μαύρο) της Ρωσίας, ήταν το αγαπημένο ζώο του Τσάρου Νικόλαου Ι και θεωρούνταν πως έφερνε καλοτυχία. Οι μαύρες γάτες έχουν χρησιμοποιηθεί με μεγάλη συχνότητα στον χώρο της διαφήμισης. Το άρωμα MY SIN, τα πυροτεχνήματα BLACK CAT και το ομώνυμο ταϊλανδέζικο ουίσκι, χρησιμοποιούν την εικόνα της στο λογότυπό τους. Η εταιρία Carreras που κατασκεύαζε στην Αγγλία τσιγάρα από τα μέσα του 1800 μέχρι το 1950, χρησιμοποιούσε μια μαύρη γάτα ως λογότυπο στα πακέτα της. Η βιομηχανία της εταιρίας άνοιξε το 1928 και στην πρόσοψή της είχε μια αναπαράσταση που αποτελούνταν από δύο μπρούτζινες γάτες με ύψος 2 μέτρα η καθεμία και οι οποίες φύλαγαν την κύρια είσοδο, ενώ την πρόσοψη συμπλήρωναν 10 ακόμα μαύρες γάτες. Το σχέδιο του κτιρίου είχε αντλήσει έμπνευση από την ανακάλυψη του τύμβου του Τουταγχαμών και του ναού της Βούβαστις, της θεάς που είχε γατίσιο κεφάλι. Σε πολιτικό επίπεδο η μαύρη γάτα έχει συνδεθεί με τον αναρχισμό και ακόμα και σήμερα αποτελεί σύμβολο της εργατικής κίνησης. Σε κοινωνικό επίπεδο οι μαύρες γάτες της εποχής μας κυκλοφορούν άνετα σε διαμερίσματα φορώντας ονόματα όπως Όνυξ, Έβενος, Σκιά, κ.λπ.. Ολοένα και αποσυνδέονται από το μυστηριώδες παρελθόν τους, υπάρχουν όμως και εκείνοι που διστάζουν μα υιοθετήσουν μια τέτοια γάτα, χωρίς να ομολογούν ανοιχτά την πρόληψή τους. Όποια κι αν είναι η ερμηνεία που δίνουμε σήμερα στις μαύρες γάτες, το σίγουρο είναι ότι η φήμη τους (όποια κι αν είναι αυτή) δεν είναι αβάσιμη. http://tech.pathfinder.gr/xpaths/myths/577136.html

ΕΙΚΟΣΙ ΠΕΝΤΕ ΑΙΩΝΕΣ ΜΕΤΑ... ΑΘΩΟΣ ΚΡΙΘΗΚΕ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ

Είκοσι πέντε αιώνες μετά την καταδίκη σε θάνατο του Αθηναίου φιλόσοφου Σωκράτη, διακεκριμένοι ανώτατοι δικαστές από την Ευρώπη και τις Η.Π.Α., αλλά και πλήθος κοινού, αθώωσαν σήμερα (25/5/2012) τον αρχαίο στοχαστή, στην αναπαράσταση της δίκης του που έγινε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση. Οι δικαστές ισοψήφισαν στην απόφασή τους, με ψήφους πέντε υπέρ και πέντε κατά της καταδίκης του Σωκράτη και ως εκ τούτου δεν καταδίκασαν τον Σωκράτη. Περισσότερο ένθερμο υπέρ του Αθηναίου φιλοσόφου ήταν το κοινό που ψήφισε με 584 ψήφους υπέρ της αθώωσής του, έναντι 282 που ψήφισαν την ενοχή του. Το 399 π.Χ. ο Σωκράτης αντιμετώπισε στην Αθήνα τις κατηγορίες της διαφθοράς των νέων και της ασέβειας προς τους θεούς. Δικάστηκε από το Δικαστήριο της Ηλιαίας που απαρτιζόταν από 500 Αθηναίους πολίτες. Κατά τη σημερινή αναπαράσταση της δίκης κατήγοροι και συνήγοροι του Σωκράτη εξέθεσαν στο δικαστήριο τις απόψεις τους, σκιαγραφώντας και το γενικότερο κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής, που στιγματίστηκε από την επιβολή της τυραννίας των Τριάκοντα το 404 π.Χ. και την επαναφορά του δημοκρατικού καθεστώτος σε λιγότερο από ένα χρόνο. Ο Σωκράτης κατηγορήθηκε ότι γνώριζε προσωπικά ορισμένους από τους τυράννους και διατέλεσε δάσκαλός τους. Εκπροσωπώντας την κατηγορούσα αρχή, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση, Αντώνης Παπαδημητρίου, εξήγησε ότι ο Σωκράτης φέρει την ευθύνη πράξεων που οι κατηγορίες δεν έχουν αποδώσει στην έκταση και το βάθος που πρέπει. «Ο Σωκράτης ήταν ο πνευματικός, ο ιδεολογικός ηγέτης των Τριάκοντα Τυράννων της Αθήνας, που εγκατέστησαν την ολιγαρχία το 404 π.Χ. και εκτέλεσαν 1.500 δημοκράτες Αθηναίους. Ο Σωκράτης διαφθείρει τους νέους κάνοντάς τους οπαδούς της ολιγαρχίας και εχθρούς της δημοκρατίας. Επίσης, κατηγορείται γιατί δεν σέβεται τους θεούς αυτής της πόλης, δηλαδή τους δημοκρατικούς θεούς και άρα τους δημοκρατικούς θεσμούς», είπε. Ο κατήγορος Ηλίας Αναγνωστόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Ποινικών και Εγκληματολογικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, συμπλήρωσε ότι «μόλις τέσσερα χρόνια πριν από τη δίκη, το 403 π.Χ. είχε αποκατασταθεί η αθηναϊκή δημοκρατία και οι Αθηναίοι ήξεραν ότι η δημοκρατία ήταν τρωτή και υπήρχαν εχθροί μέσα στην πόλη και από άλλες πόλεις που επιχειρούσαν να βλάψουν το πολίτευμα». Καταλήγοντας στην αγόρευσή τους οι δύο κατήγοροι παρατήρησαν: «Σας ζητούμε να μην καταδικάσετε την Αθήνα, να μην πιστέψετε ότι η Αθήνα αδίκησε τον Σωκράτη, αλλά ότι ο πολίτης Σωκράτης έβαλε σε κίνδυνο την αθηναϊκή δημοκρατία. Η Δημοκρατία κινδύνεψε και αμύνθηκε ως όφειλε». Τις κατηγορίες επιχείρησαν να αντικρούσουν οι συνήγοροι του Σωκράτη, Μάικλ Μπέλοφ και Πατρίκ Σιμόν. Ο κος Σιμόν επισήμανε ότι ο Σωκράτης κατηγορήθηκε για διαφθορά των νέων, ωστόσο «το να εκπαιδεύεις τους νέους δεν είναι αδίκημα, το να εκφέρεις την άποψή σου δεν είναι αδίκημα. Γιατί να ποινικοποιήσουμε την έκφραση των ιδεών που δεν ήταν σύμφωνες με την εποχή τους»; Ο ίδιος πρόσθεσε: «Μπορεί ανάμεσα στους μαθητές του Σωκράτη να βρίσκονταν κάποιοι από τους Τριάκοντα, ωστόσο είχε τόσους άλλους μαθητές. Ο Σωκράτης δεν πίστευε στη δημοκρατία, ήταν σκεπτικιστής, αλλά δεν πίστευε και στην ολιγαρχία. Εξάλλου, δεν έχουμε κανένα στοιχείο για συμμετοχή του σε βίαιη πράξη». Οι δύο συνήγοροι του Σωκράτη κατέληξαν την αγόρευσή τους λέγοντας: «Η Ιστορία των Αθηνών θα πει ότι η Αθήνα ήταν η κοιτίδα της ελευθερίας του λόγου, της δημοκρατίας και των τεχνών. Από εσάς εξαρτάται να μην πουν ότι η πόλη αυτή δολοφόνησε τον μεγαλύτερό της φιλόσοφο». Αιτιολογώντας την απόφασή της να ψηφίσει την ενοχή του Σωκράτη, η πρόεδρος των δικαστών, Λορέττα Πρέσκα, πρόεδρος του Αμερικανικού Περιφερειακού Δικαστηρίου της Νότιας Περιφέρειας της Νέας Υόρκης, επισήμανε: «Η άρνηση του σεβασμού προς τους θεούς και την πόλη σημαίνει προδοσία από τον Σωκράτη και με τη διδασκαλία του δηλητηριάζει και τις ψυχές των νέων. Για τη δημοκρατία, τις αξίες, τις παραδόσεις και την ευσέβεια που οι Αθηναίοι πιστεύουμε, θα πρέπει να ψηφίσω την ενοχή του». Ο Φρανσουά Τερέ, μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών της Γαλλίας, που ψήφισε υπέρ της αθώωσης του Σωκράτη, υπογράμμισε: «Ο Σωκράτης ήταν φιλόσοφος και ένας φιλόσοφος είναι εύκολος στόχος. Ωστόσο, μας έδωσε το μεγαλύτερο δώρο του κόσμου, το δικαίωμα στην αμφιβολία». Σημειώνεται ότι αντίστοιχη εκδήλωση είχε διοργανώσει το Ίδρυμα Ωνάση και πριν από ένα χρόνο στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης, το οποίο είχε αθωώσει τον Σωκράτη. http://news.in.gr/culture/article/?aid=1231197697#.T8AAF2zanNQ.facebook

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

EΡΕΥΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΓΟΡΓΟΝΕΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΡΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ!

Κουρασμένοι ναυτικοί, ταλαιπωρημένοι από την πολύωρη έκθεση στον ήλιο έχουν πολλές φορές στο μακρινό παρελθόν καταθέσει ότι είδαν γοργόνες να κολυμπούν στους ωκεανούς. Η μαρτυρία τους, όμως, ήταν χρήσιμη μόνο στους παραμυθάδες και τους λάτρεις των θρύλων. Κακώς, λένε οι επιστήμονες. Οι ερευνητές είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα περίεργα πλάσματα που έβλεπαν οι ναυτικοί ήταν μεγάλοι τριχεχίδες, υδρόβια θηλαστικά που ανήκουν στην οικογένεια των σειρηνοειδών και είναι ευρέως γνωστοί ως… θαλάσσιες αγελάδες. Είχαν άδικο, όμως. Νέα επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει ότι πίσω από τους θρύλους των ναυτικών υπάρχει αλήθεια. «Είναι σίγουρα μια πολύ ριζοσπαστική θεωρία για την ανθρώπινη εξέλιξη αλλά έχουμε προσεγγίσει τον πανάρχαιο μύθο με μια τεράστια έρευνα και πραγματικά πιστεύουμε ότι έχει βάση», δηλώνει ο Τσάρλι Φόλεϊ του Animal Planet, στο δελτίο ειδήσεων του δικτύου Fox. Σύμφωνα με τη νέα θεωρία, λοιπόν, υπήρξε κάποτε στη γη ένα είδος προϊστορικού υδρόβιου πιθήκου που ζούσε στη θάλασσα και έμοιαζε πάρα πολύ με αυτό που έχουμε σήμερα στο μυαλό μας ως «γοργόνες». «Είναι πολύ περίπλοκη θεωρία από την άποψη πως σε κάποιους ακούγεται παρανοϊκό ότι μπορεί πράγματι να υπήρχαν τα μυθικά αυτά πλάσματα. Ας σκεφτούμε, όμως, ότι η εξέλιξη του ανθρώπου μπορεί να έχει άμεση σχέση με τη θάλασσα. Είναι σίγουρο ότι οι προϊστορικοί άνθρωποι ζούσαν κυρίως σε παράλιες περιοχές. Πανομοιότυπα εργαλεία του Νεάντερταλ, τα οποία χρονολογούνται έως και 100.000 χρόνια πριν, βρέθηκαν στα ελληνικά νησιά, στην Λευκάδα, την Κεφαλλονιά και τη Ζάκυνθο, γεγονός που σημαίνει ότι από τότε ταξίδευαν με πλωτά», εξηγεί ο Φόλεϊ και αφήνει να εννοηθεί πως οι γοργόνες είναι ένα είδος προγόνου του ανθρώπου. Η ερευνητική του ομάδα γνωρίζει πως η άποψη θα προκαλέσει τριγμούς και αντιδράσεις διότι ουσιαστικά παρουσιάζει με νέα πτυχή στις επιστημονικές θεωρίες για την εξέλιξη των ειδών. «Υπάρχουν σημαντικές διαφορές ανάμεσα σε εμάς και άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά, όμως πολλά χαρακτηριστικά μας τα μοιραζόμαστε με τα θαλάσσια θηλαστικά, όπως για παράδειγμα το πλέγμα μεταξύ των δακτύλων μας -το οποίο σε άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά δεν υπάρχει- ή το στρώμα του υποδόριου λίπους και την απώλεια των τριχών του σώματος», εξηγεί ο Φόλεϊ και επισημαίνει το εξής -ιδιαίτερο εντυπωσιακό- στοιχείο: «Δεν σας κάνει εντύπωση ότι οι άνθρωποι έχουμε την ενστικτώδη ικανότητα να κολυμπούμε αλλά και να ελέγχουμε την αναπνοή μας μέσα στη θάλασσα. Οι άνθρωποι μπορούν να κρατήσουν την αναπνοή έως 20 λεπτά, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χερσαία ζώα»! http://www.polispress.gr/lang/gr/archives/116495?utm_campaign=7&utm_medium=Twitter&utm_source=SNS.analytics div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">

9 ΣΗΜΑΔΙΑ… ΕΥΤΥΧΙΑΣ

ΤΑ «ΜΥΣΤΙΚΑ» ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ Ευτυχισμένες… συνήθειες που θα σας βοηθήσουν να καταπολεμήσετε το στρες και την κατάθλιψη και να γίνετε ακόμη πιο ευτυχισμένοι απ’ όσο ήδη είστε. Η συναισθηματική μας υγεία, δεν έχει να κάνει μόνο με τα γονίδιά μας ή το πώς μεγαλώσαμε. Έρευνες έχουν δείξει ότι μερικοί αρκετά ενδιαφέροντες παράγοντες, παίζουν ρόλο στο πόσο χαρούμενοι αισθανόμαστε. Διαβάστε την παρακάτω λίστα για να δείτε αν ο τρόπος ζωής σας, σας ικανοποιεί και εστιάστε σε αυτούς τους 9 τρόπους για να ανεβάσετε τη διάθεσή σας. 1. Ήσασταν γελαστοί στις σχολικές φωτογραφίες Οι ενήλικοι που ήταν πιο γελαστοί σε φωτογραφίες του σχολείου και του πανεπιστημίου, είχαν 5 φορές λιγότερες πιθανότητες να πάρουν διαζύγιο, δεκαετίες αργότερα, από εκείνους που φαίνονταν λιγότερο ευτυχισμένοι, σύμφωνα με μια νέα μελέτη του Πανεπιστημίου DePauw. Το χαμόγελο και η θετική διάθεση, μπορεί να προσελκύσουν και άλλους ευτυχισμένους ανθρώπους ή τον/την σύζυγό σας. 2. Έχετε αδελφή Άτομα με τουλάχιστον μία αδελφή, ανέφεραν καλύτερη κοινωνική υποστήριξη, περισσότερη αισιοδοξία και περισσότερες ικανότητες, σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Βρετανικής Ψυχολογικής Εταιρείας. Οι αδελφές φαίνεται να ενθαρρύνουν την επικοινωνία και τη συνοχή στις οικογένειες. Αν πάλι δεν έχετε… κάντε αδελφή σας μια φίλη ή συγγενή σας! 3. Δεν είστε «κολλημένοι» με την τηλεόραση Οι ευτυχέστεροι άνθρωποι ξοδεύουν 30% λιγότερο χρόνο βλέποντας τηλεόραση, σύμφωνα με μια έρευνα του Πανεπιστημίου του Maryland, που ανέλυσε επί 34 χρόνια τα στοιχεία για περισσότερους από 45.000 Αμερικανούς. Είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιούν το χρόνο τους για κοινωνικοποίηση, διάβασμα, ή για να πηγαίνουν στην εκκλησία, συνήθειες που συνδέονται με την καλύτερη διάθεση και την υγεία. 4. Κρατάτε τα σουβενίρ Οι άνθρωποι που κρατούν φωτογραφίες ή αναμνηστικά για να θυμούνται καλές στιγμές, εκτιμούν περισσότερο τη ζωή τους και είναι πιο ευτυχισμένοι, αναφέρουν ειδικοί από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Ρίβερσαϊντ. Οι καλές αναμνήσεις μας υπενθυμίζουν τη δυνατότητα της ευτυχίας και «υπόσχονται» ότι μπορούμε να την αποκτήσουμε ξανά. 5. Κάνετε την άσκηση προτεραιότητα Τα άτομα που γυμνάζονται περισσότερο, είναι λιγότερο πιθανό να έχουν άγχος και περισσότερο πιθανό να είναι ικανοποιημένοι με τη ζωή τους, σύμφωνα με Δανούς ερευνητές. Σε σύγκριση με όσους κάνουν καθιστική ζωή, τα άτομα που κάνουν jogging, έχουν 70% λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν υψηλά επίπεδα στρες και δυσαρέσκειας για τη ζωή τους, διαπίστωσε η μελέτη. Άτομα που δε γυμνάζονταν και ξεκίνησαν μέτρια άσκηση -17 έως 34 λεπτά την ημέρα- ένιωσαν περισσότερη ευτυχία στη ζωή τους. 6. Έχετε υγιή ερωτική ζωή Η υγιής ερωτική ζωή είναι ένας βασικός παράγοντας που συμβάλλει στην ευτυχία, έδειξε μια μελέτη από το βρετανικό πανεπιστήμιο του Warwick. Οι παντρεμένοι ανέφεραν 30% περισσότερο σεξ από ό, τι οι ελεύθεροι, γεγονός που αποτελεί έναν λόγο που τους κάνει ευτυχισμένους, δήλωσαν. 7. Kάνετε παρέα με χαρούμενους ανθρώπους Η παρέα με ένα χαρούμενο άτομο, αυξάνει την πιθανότητα να νιώσετε κι εσείς ευτυχισμένοι, σύμφωνα με μια νέα μελέτη. Το πόσο συχνά συναντιέστε, έχει τη μεγαλύτερη σημασία, λένε οι ερευνητές: Οι άνθρωποι που μένουν σε απόσταση ενός χιλιομέτρου περίπου από έναν χαρούμενο φίλο τους, έχουν αυξημένες πιθανότητες να είναι ευτυχισμένοι, κατά 42%. Αν ο φίλος τους μένει πιο μακριά (σε ακτίνα 3 χλμ.) οι πιθανότητες μειώνονται κατά 22%, πιθανόν επειδή τον συναντούν λιγότερο. 8. Ζεστό ρόφημα, ζεστή καρδιά Ένα ζεστό ρόφημα -ο καφές και το τσάι είναι καλές επιλογές- μπορεί να συμβάλλει σε θετικά συναισθήματα, σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου Yale. Αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή οι άνθρωποι συνδέουν τη φυσική ζεστασιά με τη συναισθηματική ζεστασιά, λένε οι ερευνητές. Στη μελέτη που πραγματοποιήθηκε, όσοι προτίμησαν ζεστό, αντί παγωμένο καφέ, ήταν πιο φιλικοί απέναντι στους άλλους και είχαν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. 9. Έχετε δύο πολύ καλούς φίλους Μεταξύ 654 παντρεμένων ενηλίκων, εκείνοι που δήλωσαν ότι είχαν τουλάχιστον δύο «πολύ καλούς φίλους» (όχι απαραίτητα συμπεριλαμβανομένου της/του συζύγου τους) ήταν πιθανότερο να νιώθουν ψυχική ευεξία, αναφέρει μια μελέτη. Αλλά παραπάνω από 2 φίλοι, δεν φέρνουν περισσότερη ευτυχία. Πηγή: clickatlife.gr http://www.otherside.gr/2012/05/9-simadia-eytyxias/

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ Χ

Η παρουσία ενός άγνωστου και αόρατου σε εμάς πλανήτη, του λεγόμενου «πλανήτη Χ», έχει προταθεί κατά καιρούς ως ερμηνεία για διάφορες ανωμαλίες που έχουν παρατηρηθεί στις παρυφές του ηλιακού μας συστήματος. Η ύπαρξή του όμως δεν έχει ποτέ αποδειχθεί και η πιθανότητα αυτή έχει σε γενικές γραμμές απορριφθεί από τους ειδικούς. Τώρα ένας επιφανής αστρονόμος επαναφέρει το ζήτημα. Χρησιμοποιώντας μαθηματικούς τύπους και μοντέλα, όχι μόνο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο πλανήτης Χ υπάρχει, αλλά επί πλέον υπολογίζει τη θέση και το μέγεθός του. Ο Ρόντνεϊ Γκόμες, αστρονόμος του Αστεροσκοπείου της Βραζιλίας στο Ρίο ντε Τζανέιρο, υποστηρίζει ότι ο πλανήτης Χ βρίσκεται πέρα από τον Ποσειδώνα και τον Πλούτωνα, σε απόσταση 225 δισ. χιλιομέτρων από τον Ήλιο, και έχει μέγεθος τετραπλάσιο από αυτό της Γης. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, η παρουσία του εξηγεί με τον πιο ικανοποιητικό τρόπο τις ανωμαλίες που παρατηρούνται στις τροχιές ορισμένων πλανητών νάνων και μικρών ουράνιων σωμάτων που βρίσκονται στη Ζώνη Κάιπερ (Kuiper Belt), μια περιοχή σε σχήμα δίσκου η οποία είναι «γεμάτη» με αντικείμενα από πετρώματα ή πάγο που περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα. Ο κος Γκόμες παρουσίασε τα ευρήματά του σε συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας που διεξήχθη το Μάιο 2012 στο Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν και η μέθοδός του απέσπασε τον γενικό έπαινο, πολλοί αστρονόμοι διαφωνούν με την υπόθεσή του. Κύριο επιχείρημά τους είναι το ότι, αν και προσφέρει μια πλήρως εμπεριστατωμένη μαθηματική απόδειξη, δεν έχει κανένα απτό αποδεικτικό στοιχείο. Καθώς, αν υπάρχει, ο πλανήτης Χ βρίσκεται υπερβολικά μακριά για να γίνει αντιληπτός από επίγεια όργανα παρατήρησης, τα στοιχεία του είδους -αν υπάρχουν- μάλλον θα αργήσουν πολύ να φανούν. http://www.tech-culture.com/Document_Card.aspx?DocumentID=1198

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΚΑΘΗΛΩΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ Για κάποιες γυναίκες οι πόνοι της περιόδου μπορεί να είναι μια πολύ επώδυνη κατάσταση, ικανή ακόµα και να τις καθηλώσει στο κρεβάτι. Πώς θα σταµατήσουµε να υποφέρουµε; Το περιοδικό forma, σας προτείνει μερικές λύσεις. Τι λέει ο γυναικολόγος… Σε πρώτη φάση, σε πολύ έντονους πόνους χορηγούνται µη στεροειδή αντιφλεγµονώδη (χάπια) και, σε δεύτερη φάση, αντισυλληπτικά. Αν η κατάσταση επιδεινωθεί, πρέπει να απευθυνθούµε στον γυναικολόγο προκειµένου να προχωρήσουµε σε λαπαροσκόπηση, ώστε να εξετάσουµε αν πίσω από τους πόνους κρύβεται κάποια άλλη υποκείµενη νόσος, όπως η ενδοµητρίωση. Σε αυτή την περίπτωση απαιτείται εξειδικευµένη φαρµακευτική αγωγή. Ο οµοιοπαθητικός Τα φάρµακα που συστήνονται κατά περίπτωση και ιδιοσυγκρασία (η οµοιοπαθητική θεραπεία είναι πάντα εξατοµικευµένη) είναι τα εξής: sepia, nux vomica, veratrum album, lachesis κ.ά. Τα αποτελέσµατα της θεραπείας είναι μόνιµα, γι’ αυτό καλό είναι, εφόσον το πρόβληµα υπάρχει, να την ξεκινήσουµε νωρίς και όχι όταν εµφανίζονται οι πόνοι. Η οµοιοπαθητική έχει επίσης τη δυνατότητα να αντιµετωπίσει αποτελεσµατικά και την ενδοµητρίωση, στην οποία µπορεί να οφείλονται τα συµπτώµατα. Αιθέρια έλαια & φυτικά χαλαρωτικά Αναµείξτε 4 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντα, 2 σταγόνες μαντζουράνα, 2 σταγόνες χαµοµήλι και 3 σταγόνες γεράνι σε ένα μικρό μπουκάλι που έχετε μισογεµίσει µε χοντρό αλάτι. Όταν πονάτε, ανοίξτε το μπουκάλι και πάρτε βαθιές εισπνοές. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε τα αιθέρια έλαια στην κρέµα σώµατός σας και να κάνετε μασάζ στην κοιλιά σας. Εναλλακτικά μπορείτε να χρησιµοποιήσετε βότανα (βιβούρνο, σµέουρο, µιτσέλλα, βοτρυώδη φυγοκόριδα) µε τη μορφή αφεψήµατος, βάµµατος κ.λπ. Αναζητήστε τα σε καταστήµατα µε υγιεινές τροφές και φαρµακεία. O φυσίατρος Ο βελονισµός συστήνεται για την αντιµετώπιση των πόνων στις γυναίκες που δεν ανταποκρίνονται στη φαρµακευτική αγωγή. Η μέθοδος µπορεί να ρυθµίσει κάποια από τα προβλήµατα που εντοπίζονται στην περιοχή της μήτρας όπως την υπερευερεθιστότητα των νεύρων που άγουν τον πόνο, τη μειωµένη αιµατική ροή και τη δυσρυθµία (πολλές και συχνές συσπάσεις). Ωστόσο δεν είναι αποτελεσµατική, όταν το πρόβληµα οφείλεται σε ορµονική ανισορροπία. Η διαδικασία είναι απλή και ανώδυνη. ∆ιαρκεί 20-25 λεπτά και επαναλαµβάνεται 2-3 φορές πριν από την περίοδο για 2-3 μήνες και σταδιακά τα συµπτώµατα γίνονται πιο ήπια, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις στις οποίες µπορεί και να εξαφανιστούν. http://www.aniwthoi.net/2012/04/blog-post_1410.html

ΜΙΚΡΟΝΕΥΡΟΤΡΟΦΙΝΕΣ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

Η Ελλάδα βρίσκεται στο παγκόσμιο προσκήνιο αυτό το διάστημα…όχι μόνο λόγω του μνημονίου, αλλά και εξαιτίας μιας σημαντικής ανακάλυψης των επιστημόνων του Πανεπιστημίου Κρήτης και του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), που επιτεύχθηκε με τη συνεργασία του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και του Ιατροβιολογικού Ινστιτούτου της Ακαδημίας Αθηνών. Πρόκειται για την προοπτική δημιουργίας ενός νέου φαρμάκου (από μικρονευροτροφίνες) που απευθύνεται σε ανθρώπους με νευροεκφυλιστικά νοσήματα, όπως σκλήρυνση κατά πλάκας, εκφύλιση ωχράς κηλίδας, καθώς και σε ασθενείς με νόσο του κινητικού νευρώνα (ALS), Πάρκινσον ή Αλτσχάιμερ. Ο επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής Φαρμακολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και ερευνητής του ΙΤΕ, Αχιλλέας Γραβάνης, μίλησε στο Goldenmag.gr για την παγκόσμια ελληνική πατέντα, τις μικρονευροτροφίνες και την ανάπτυξη νευροαναγεννητικών ουσιών. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΙΚΡΟΝΕΥΡΟΤΡΟΦΙΝΕΣ Οι μικρονευροτροφίνες είναι μικρές νευροπροστατευτικές ουσίες που αναπτύχθηκαν σε συνεργασία με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και οι οποίες μιμούνται τη δράση των νευροτροφινών. Οι νευροτροφίνες είναι οι ουσίες που παράγει ο οργανισμός μας και οι οποίες «τρέφουν» τα νευρικά κύτταρα, ενώ στην περίπτωση που κάποιος έχει ένα από τα πιο πάνω νευροεκφυλιστικά νοσήματα, η παραγωγή αυτών των ουσιών μειώνεται σημαντικά και γίνονται εμφανή τα συμπτώματα των νόσων (πχ. σκλήρυνση κατά πλάκας, αμυοατροφική σκλήρυνση, Πάρκινσον). Όμως, οι νευροτροφίνες δεν μπορούν να χορηγηθούν ούτε από το στόμα (γιατί καταστρέφονται στο στομάχι), ούτε με ένεση (γιατί δεν μπορούν να φτάσουν μέσω της κυκλοφορίας στον εγκέφαλο επειδή είναι πρωτεΐνες και δεν διέρχονται του αιματοεγκεφαλικού φραγμού). Εδώ, λοιπόν, έρχονται οι μικρονευροτροφίνες, που μιμούνται τη δράση των νευροτροφινών και οι οποίες απορροφώνται πολύ καλά από το στομάχι και άρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως φάρμακα. Για τις μικρονευροτροφίνες έχουν ήδη κατατεθεί διεθνή διπλώματα ευρεσιτεχνίας (πατέντες), ενώ η πνευματική ιδιοκτησία της ανακάλυψης ανήκει στην εταιρεία-τεχνοβλαστό Bionature EA (που ιδρύθηκε από το Πανεπιστήμιο Κρήτης και χρηματοδοτείται από μεγάλη καναδοαμερικανική εταιρεία). Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο βιολογικό περιοδικό PloS Biology. Σήμερα, έχουν ήδη πραγματοποιηθεί πειράματα στο Εργαστήριο Κυτταρικής Ανοσολογίας του Ιατροβιολογικού Ινστιτούτου της Ακαδημίας Αθηνών, με ποντικούς στους οποίους αναπτύχθηκε μια απομίμηση της σκλήρυνσης κατά πλάκας και διαπιστώθηκε ότι με τη χρήση των μικρονευροτροφινών -ακόμα κι όταν οι ποντικοί εμφάνιζαν ήδη παράλυση σε προχωρημένα στάδια της νόσου- πραγματοποιήθηκε αναστροφή της παράλυσης! Αξιοσημείωτο είναι πως μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν διεθνώς άλλες ουσίες που να έχουν αυτή τη δράση. ΤΑ ΕΝΗΛΙΚΑ ΝΕΥΡΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΑΝΑΓΕΝΝΩΝΤΑΙ Στη συνέντευξή του ο κος Γραβάνης αναφέρει πως το δόγμα που υπήρχε τα τελευταία χρόνια ότι οι ενήλικοι νευρώνες δεν αναγεννώνται έχει πια καταρριφθεί. Μάλιστα, κάποια από τις ουσίες που μελετά η ερευνητική του ομάδα φαίνεται να δρα θετικά στον πολλαπλασιασμό των ενήλικων βλαστικών νευρικών κυττάρων, οπότε προσανατολίζονται στην ανάπτυξη νευροαναγεννητικών ουσιών στο μέλλον. ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΝΕΥΡΟΤΡΟΦΙΝΩΝ ΜΕ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΦΑΡΜΑΚΟΥ Δημοσίευση της εργασίας των δοκιμών στα πειραματόζωα σε κάποιο σημαντικό ιατρικό περιοδικό, ώστε να γίνει αποδεκτή από τη διεθνή βιοϊατρική επιστημονική κοινότητα. Κλινική δοκιμή της ουσίας το 2012 στην Αμερική, ώστε να ελεγχθεί η αποτελεσματικότητα και η τοξικότητά της στον άνθρωπο. Αν τα αποτελέσματα των δοκιμών σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας είναι θετικά, η φαρμακευτική εταιρεία που θα έχει αναλάβει τους κλινικούς ελέγχους θα ζητήσει την άδεια κυκλοφορίας του φαρμάκου από τον αμερικανικό (FDA) και τον ευρωπαϊκό (EMΕA) φορέα ελέγχου φαρμάκων. Όλη αυτή η διαδικασία αναμένεται να απαιτήσει 3-5 χρόνια. Ο κος Αχιλλέας Γραβάνης είναι μέλος του Συμβουλίου της Ανεξάρτητης Αρχής Διασφάλισης Ποιότητας της Ανώτατης Εκπαίδευσης (www.adip.gr), ενώ στις 20 Μαΐου μίλησε στο ΚΥΒΕ Περιστερίου, σε εκδήλωση του Συλλόγου Ασθενών από Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση (A.L.S.-www.alshellas.org), με θέμα: «Καταπολέμηση νευροεκφυλιστικών νόσων στο εργαστήριο». http://www.disabled.gr/lib/?p=38994